Akananuru 97

97

'கள்ளிஅம் காட்ட புள்ளிஅம் பொறிக்கலை
வறன்உறல் அம்கோடு உதிர, வலம்கடந்து,
புலவுப்புலி துறந்த கலவுக்கழிக் கடுமுடை
இரவுக்குறும்பு அலற நூறி, நிரைபகுத்து,
இருங்கல் முடுக்கர்த் திற்றி கெண்டும்
கொலைவில் ஆடவர் போலப், பலவுடன்
பெருந்தலை எருவையொடு பருந்துவந்து இறுக்கும்
அருஞ்சுரம் இறந்த கொடியோர்க்கு அல்கலும்,
இருங்கழை இறும்பின் ஆய்ந்துகொண்டு அறுத்த
நுணங்குகட் சிறுகோல் வணங்குஇறை மகளிரொடு
அகவுநர்ப் புரந்த அன்பின் கழல்தொடி,
நறவுமகிழ் இருக்கை, நன்னன் வேண்மான்
வயலை வேலி வியலூர் அன்னநின்
அலர்முலை ஆகம் புலம்பப் பல நினைந்து,
ஆழேல், என்றி - தோழி! யாழ என்
கண்பனி நிறுத்தல் எளிதோ - குரவுமலர்ந்து,
அற்சிரம் நீங்கிய அரும்பத வேனில்
அறல்அவிர் வார்மணல் அகல்யாற்று அடைகரைத்
துறைஅணி மருத தொகல்கொள ஓங்கிக்,
கலிழ்தளிர் அணிந்த இருஞ்சினை மாஅத்து
இணர்ததை புதுப்பூ நிரைத்த பொங்கர்ப்
புகைபுரை அம்மஞ்சு ஊர,
நுகர்குயில் அகவும் குரல்கேட் போர்க்கே?

"Do not sink, pondering many things
so that your chest with blossoms of breasts is grieved,
like Viyalūr with its fences of vayalai greens,
belonging to Nannaṉ Vēṇmān of the hero's anklet and love-filled heart,
who protects bardic singers together with their women of bending forearms
who hold slender rods with delicate nodes cut and chosen from the thick bamboo copse,
seated rejoicing in toddy,
[pondering] every day the cruel man who has crossed the difficult arid wilderness
where many large-headed vultures together with kites come and alight,
like men with murderous bows who divide stolen cattle
and butcher flesh in deep rock clefts,
having struck down [defenders] with loud cries in night raids on hamlets,
[feasting on] the overpowering stench from the decaying carcass left by the tiger reeking of raw meat,
vanquishing in triumph as dried-up beautiful horns fall
from the spotted stags of the spurge jungle!"
—so you tell me, my friend!
Ah, is it easy to halt the tears of my eyes
for one who hears the voice of the feeding cuckoo calling
as smoke-like lovely mist creeps over branches
lined with fresh flowers thick in clusters
upon dark-branched mango trees adorned with tremulous tender leaves,
which rise tall gathered beside arjuna trees adorning the ghat
on the bank of the broad river with flowing sands shimmering like black silt,
in the spring season of rare beauty when dew-chilled winter has departed and the kura-tree blossoms?