Maṇimēkalai's Renunciation 22.17

22.17

கந்திற்பாவை வருவதுரைத்த காதை

110

ஆங்குநிற் கொணர்ந்த அருந்தெய்வம் மயக்கக்
காம்பன தோளி கனாமயக் குற்றனை
என்றவ னுரைக்கும் இளங்கோடி நல்லாய்
அன்றென் றவன்முன் அயர்ந்தொழி வாயலை.

109

உரை

112

ஆங்கு நின் கொணர்ந்த அருந் தெய்வம் மயக்க-மணிபல்லவத்திற்கு நின்னைக் கொண்டு சென்ற மணிமேகலா தெய்வம் மயக்குறுத்த, காம்புஅன தோளி கனா மயக்குற்றனை என்று அவன் உரைக்கும் - மூங்கிலனைய தோள்களையுடையாய் நீ கனவாகிய மயக்கத்தினை யடைந்தாய் என்று அவன்கூற, இளங்கொடி நல்லாய் அன்று என்று அவன் முன் அயர்ந்து ஒழிவாயலை - பூங்கொடி நல்லோய் அன்று என அவன் முன்னே மறந்து ஒழியாய்;

கனாமயக்கு - கனவுபோலும் மயக்கென்றுமாம். உன் பிறப்பை

நீ உணர்ந்ததாகக் கூறியது மயக்குற்றதனால் என்றுரைப்பான் என்க. தெய்வம் மயக்க மயங்கியதனாலோ கனவில் மயங்கியதனாலோ ஆம் என்றுரைப்பான் என விரித்துரைத்தலுமாம்; என்ன? ¹"தெய்வ மயக்கினுங் கனாவுறு திறத்தினும், மைய லுறுவார் மனம்வேறாம்வகை, ஐய மன்றி யில்லை யென்றலும்" என மேலுரைத்தலானென்க. மணிமேகலை தான் பிறப்புணர்ந்த வரலாற்றை முன்னர்க் கூறுதலின், மணிமேகலா தெய்வம் அவளை எடுத்தேகியதனை அறிந்து, 'ஆங்கு நின் கொணர்ந்த அருந்தெய்வம் மயக்க' என்ற பூதவாதி உரைப்பானாவன் என்க. அவன் முன் அயர்ந்தொழியாது அன்றென அவன் கூற்றை மறுப்பாய் என்க.

¹ மனி. 27 : 281-3.