Maṇimēkalai's Renunciation 26.31

26.31

ஆபுத்திரனோடு மணிபல்லவமடைந்த காதை

215 220

மன்னவ னிரங்கி மணிமே கலையுடன்
துன்னிய தூமண லகழத் தோன்றி
ஊன்பிணி யவிழவு முடலென் பொடுங்கித்
தான்பிணி யவிழாத் தகைமையை தாகி
வெண்சுதை வேய்ந்தவ ணிருக்கையி னிருந்த
பண்புகொள் யாக்கையின் படிவ நோக்கி
மன்னவன் மயங்க மணிமே கலையெழுந்து

214

உரை

220

மன்னவன் இரங்கி-அரசன் வருத்தமுற்று, மணிமேகலையுடன் துன்னிய தூமணல் அகழ-மணிமேகலையுடன் புன்னை நீழலில் நெருங்கிய தூய மணலைத் தோண்ட; தோன்ற - வெளிப்பட்டு, ஊன்பிணி அவிழவும் உடல்என்பு ஒடுங்கித்தான்பிணி அவிழாத் தகைமையதாகி-தசையினது பிணிப்பு நீங்கவும் யாக்கையின் எலும்புகள் ஒடுக்கமுற்றுத் தான் கட்டவிழாத தன்மையுடையதாய், வெண்சுதை வேய்ந்து அவண் இருக்கையின் இருந்த பண்புகொள் யாக்கையின் படிவம் நோக்கி - வெள்ளிய சுண்ணத்தினால் வேயப்பட்டு அவ்விடத்து இருத்தலைப் போன்றிருந்த மாண்புமிக்க முற்பிறப்பின் வடிவத்தைப் பார்த்து, மன்னவன் மயங்க - புண்ணிய ராசன் கலக்க மெய்த;

தூ - தூய்மை. பிணி - கட்டு. தோன்றித் தகைமயதாகி இருந்தயாக்கையின் படிவமென்க.