Maṇimēkalai's Renunciation 30.22

30.22

தவத்திறம்பூண்டு தருமங்கேட்ட காதை

125

130

135 விபக்கத் தின்றியே விடுதலுஞ் சபக்கஞ
சாதிக் கிற்பொரு டன்னாற் பக்கத்
தோதிய பொதுவகை யொன்றி யிருத்தல்
சத்த வநித்தஞ் சாத்திய மாயின்
ஒத்த வநித்தங் கடாதி போலெனல்
விபக்கம் விளம்பில் யாதொன் றியாதொன்
றநித்தமல் லாதது பண்ணப் படாதது
ஆஅ காசம் போலென் றாகும்
பண்ணப் படுதலுஞ் செயலிடைத் தோன்றலும்
நண்ணிய பக்கஞ் சபக்கத் திலுமாய்
விபக்கத் தின்றி யநித்தத் தினுக்கு
மிகத்தரு மேதுவாய் விளங்கிற் றென்க

124

உரை

135

சபக்கம் சாதிக்கின்-நல்லோதுவானமது சபக்கத்தின்கண் உளதாய் நின்று பக்கத்தோதிய சாத்திய தன்மத்தைச் சாதிக்கு மாயின் ; பொருளின் தன்னால் பக்கத்து ஓதிய பொதுவகை ஒன்றியிருத்தல்-தான் எடுத்துக் காட்டும் பொருளின் பொதுத் தன்மத்தோடு பக்க வசனத்துட் கூறிய சாத்திய தன்மம் ஒத்திருத்தல் வேண்டும் ; சத்த அநித்தம் ஒத்த சாத்தியமாயின் - சத்தம் அநித்த மென்ற பக்க வசனத்துள் அநித்தத்துமாகிய தன்மம் சாதிக்கப் படுமிடத்து; அநித்தம் ஒத்த கடாதிபோல் எனல் - அநித்தத்துவ மாகிய தன்மத்தை யொப்ப வுடைய குட முதலியவற்றைப்போல் என நாட்டுதல் ; விபக்கம் விளம்பில் - இதற்கு விபக்க நிலை காட்டுவதாயின் ; யாதொன்று யாதொன்று அநித்தமல்லாதது பண்ணப்படாதது ஆகாசம்போல் என்று ஆகும் - தொகுபொருள் அநித்தமன்று, அது பண்ணப்படாததாம், ஆகாசம் போல எனவரும் ; பண்ணப்படுதலும் செயலிடைத் தோன்றலும் - பண்ணப்படுவதும் பண்ணுஞ் செய்கை யிடத்தே தோன்றுவதுமாகிய பொதுத் தன்மமானது ; நண்ணிய பக்கம் சபக்கத்திலுமாய் - ஆராய்ச்சிக்குப் பொருந்திய பக்கப் பொருளிலும் சபக்கப் பொருளிலும் உளதாய்; விபக்கத்தின்றி - விபக்கத்தோதும் பொருளிடத்தே அறவே இல்லையாய்; அநித்ததினுக்கு - சத்தமாகிய தன்மி அநித்தத்துவமாகிய தனமத்தையுடைய தென்பதைச் சாதித்தற்கு ; மிகத்தரும் ஏதுவாய் விங்கிற்று என்க - மிகவும் பொருத்தமான ஏதுவாய் விளங்கிவிட்டது என அறிக எ - று.

ஒத்த அநித்த மென்பதை, அநித்தம் ஒத்த என மாறுக. இனி, திரு. நாராயடையங்கார் கிடந்தபடியே கொண்டு, "எதிரியால் ஒத்துக்கொள்ளப்பட்ட அநித்தியப் பொருளாகிய குட முதலியனபோல் என்று கூறுதல்" என்பர். "விபக்கம் விளம்பில்" என்றது, அதனை விளம்புவது ஏதுவின் தூய்மையை விளக்குதற் பயத்ததெனக் குறிப்பித்து நிற்கிறது. பண்ணப்படுதலும் செயலிடைத் தோன்றலும் எனப் பன்மை யாற் கூறினராயினும், இரு வழியும் ஒத்த நிலையில் பொதுத் தன்மமாய ஒருமைப் பொருள்படுதலின், "விளங்கிற்"றென வொருமை முடிவு கூறினார். இவ்வகையால் இவ்வேது தன் பயனைக் குற்றமறச் சாதித்துத் தரும் சிறப்புத் தோன்ற "மிகத்தரும்¹ ஏதுவாய் விளங்கிற்"றென்றார். எனக் கொள்க.

¹ நியா. பிர.