Gopathabrahmana 2.1.3

2.1.3

atho āhur brāhmaṇasyodara iti_
ātmāsyātmann ātmānaṃ me mā hiṃsīḥ svāheti_
annaṃ vai sarveṣāṃ bhūtānām ātmā tenaivainac chamayāṃ cakāra
prāśitam anumantrayate <yo 'gnir nṛmaṇā nāma brāhmaṇeṣu praviṣṭaḥ | tasmin ma etat suhutam astu prāśitraṃ tan mā mā hiṃsīt parame vyoman [PS 20.57.15]>_ iti
tat sarveṇa brahmaṇā prāśnāt
tata enaṃ nāhinat
tasmād yo brahmiṣṭhaḥ syāt taṃ brahmāṇaṃ kurvīta
bṛhaspatir vai sarvaṃ brahma
sarveṇa ha vā etad brahmaṇā yajñaṃ dakṣiṇata udyacchate
apa vā etasmāt prāṇāḥ krāmanti ya āviddhaṃ prāśnāti_
adbhir mārjayitvā prāṇānt saṃspṛśate vāṅ ma āsyann iti_
amṛtaṃ vai prāṇāḥ_
amṛtam āpaḥ
prāṇān eva yathāsthānam upāhvayate
tad u haika āhur indrāya paryaharann iti
te devā abruvann indro vai devānām ojiṣṭho baliṣṭhas
tasmā enat pariharateti
tat tasmai paryaharan_
tat sa brahmaṇā śayamāṃ cakāra
tasmād āhur indro brahmeti
yavamātraṃ bhavati
yavamātraṃ vai viṣasya na hinasti
yad adhastād abhidhārayati tasmād adhastāt prakṣaraṇaṃ prajā arur na hinasti