Pañcaviṃśa (Tāṇḍya Mahā) Brāhmaṇa 202

202

(PB 18.11.1) indro vṛtram ahan sa viṣyaṅvīryeṇa vyabhraṃśata sa etac chrāyantīyam apaśyat tenātmānaṃ samaśrīṇād indriyeṇa vā eṣa vīryeṇa vyṛdhyate yo rājasūyenābhiṣicyate vṛtraṃ hi hanti yac chrāyantīyaṃ brahmasāma bhavati punar evātmānaṃ saṃśrīṇāti
(PB 18.11.2) yajñāyajñīyam anuṣṭubhi bhavati vācā vā eṣa vyṛdhyate yo rājasūyenābhiṣicyate vṛtraṃ hi hanti vāg anuṣṭub vāco raso yajñāyajñīyaṃ vācy evāsya rasaṃ dadhāti
(PB 18.11.3) vāravantīyam agniṣṭomasāma bhavatīndriyeṇa vā eṣa vīryeṇa vyṛdhyate yo rājasūyenābhiṣicyate vṛtraṃ hi hanti yad vāravantīyam agniṣṭomasāma bhavatīndriyasya vīryasya parigṛhītyai
(PB 18.11.4) aśrayan vāva śrāyantīyenāvārayanta vāravantīyenendriyasya vā eṣā vīryasya parigṛhītiḥ
(PB 18.11.5) apratiṣṭhito vā eṣa yo rājasūyenābhiṣicyate yadā vā etena dvirātreṇa yajate 'thaiva pratiṣṭhā
(PB 18.11.6) yāvanti saṃvatsarasyāhorātrāṇi tāvatya etāḥ stotrīyāḥ saṃvatsara eva pratitiṣṭhati
(PB 18.11.7) agniṣṭomaḥ pūrvam ahar atirātra uttaraṃ nānaivāhorātrayoḥ pratitiṣṭhati
(PB 18.11.8) amāvāsyāyāṃ pūrvam ahar udriṣṭa [em. Caland: uddṛṣṭa] uttaraṃ nānaivārdhamāsayoḥ pratitiṣṭhati paurṇamāsyāṃ pūrvam ahar vyaṣṭakāyām uttaraṃ nānaiva māsoḥ pratitiṣṭhati tad āhur ya eva samānapakṣe puṇyāhanī syātāṃ tayor eva kāryaṃ samṛdhyai
(PB 18.11.9) apaśavyo dvirātra ity āhur dve hy ete chandasī gāyatraṃ ca traiṣṭubhaṃ ca jagatīm antaryantīti na tena jagatī kṛtā yat tṛtīyasavane kriyate
(PB 18.11.10) yadā vā eṣāhīnasyāhar bhajate sāhvasya vā savanam athaiva jagatī kṛtā traiśokam uttarasyāhno brahmasāma bhavati vaikhānasam acchāvākasāma yac chukriye savane kriyete tenaiva jagatī kṛtā tena paśavyaḥ
(PB 18.11.11) vyuṣṭir vā eṣa dvirātro vy evāsmai vāsayati