Chandogya Upanishad 4.3.1
Chāndogyopaniṣad 4.3.1
- Language
- Sanskrit
4.3.1
vāyur vāva saṃvargaḥ \
yadā vā agnir udvāyati vāyum evāpyeti \
yadā sūryo 'stam eti vāyum evāpyeti \
yadā candro 'stam eti vāyum evāpyeti \\403.1\
1. ‘The Wind (Vāyu), verily, is a snatcher-unto-itself. Verily, when a fire blows out, it just goes to the Wind. When the sun sets, it just goes to the Wind. When the moon sets, it just goes to the Wind.
Translations (2)
- The Thirteen Principal Upanishads — Robert Ernest Hume 1921, English
- The Upanishads, Part I (SBE 1) — Friedrich Max Müller 1879, English
Commentaries (7)
- Chāndogyopaniṣadbhāṣya — Śaṅkara, Sanskrit
- Chāndogyaprakāśikā (Raṅgarāmānuja) — Raṅgarāmānuja Muni 1500, Sanskrit
- Padapāṭha (sandhi-resolved text, TITUS) — Sanskrit
- Bhāṣya of Śiva Śaṃkara Kāvyatīrtha — Śiva Śaṃkara Kāvyatīrtha, Sanskrit
- Khaṇḍārtha — Rāghavendra Tīrtha 1615, Sanskrit
- Commentary of Upaniṣadbrahmayogin — Upaniṣadbrahmayogin 1700, Sanskrit
- Chāndogyabhāṣya (Madhva) — Madhva, Sanskrit
Linked texts (3)
- Indian Philosophy — S. Radhakrishnan, English
- Śūdras in Ancient India: A Social History of the Lower Order down to circa A.D. 600 — R. S. Sharma, English
- The System of the Vedânta according to Bâdarâyana's Brahma-Sûtras and Çankara's Commentary — Paul Deussen & Charles Johnston, English