Dashopanishad 31.2

31.2

svayameva jagadbhūtvā prāviśajjīvarūpataḥ
annānnādaśaktisṛṣṭiḥ
tā etā devatāḥ sṛṣṭā asminmahatyarṇave prāpataṃstamaśanāpipāsābhyāmanvavārjat | tā enamabruvannāyatanaṃ naḥ prajānīhi yasmin
pratiṣṭhitā annamadāmeti | tābhyo gāmānayattaI abruvanna vai no'yamalamiti | tābhyo'śvamānayattā abruvanna vai no'yamalamiti | tābhyaḥ
puruṣamānayattā abruvan sukṛtaṃ bateti puruṣo vāva sukṛtam | tā
abravīdyathāyatanaṃ praviśateti | agnirvārgbhūtvā mukhaṃ prāviśadvāyuḥ
prāṇo bhūtvā nāsike prāviśadādityaścakṣurbhūtvā akṣiṇī prāviśaddiśaḥ śrotraṃ bhūtvā karṇau prāviśannoṣadhivanaspatayo lomāni
bhūtvā tvacaṃ prāviśaṃścandramā mano bhūtvā hṛdayaṃ prāviśanmṛtyurapāno
bhūtvā nābhiṃ prāviśadāpo reto bhūtvā śiśnaṃ prāviśan | tamaśanāpipāse abrūtāmāvābhyāmabhi prajānīhi iti | te abravīdetāsveva vāṃ
devatāsvābhajāmyetāsu bhāginyau karomīti | tasmādyasyai kasyai
ca devatāyai havirdīyate bhāginyāvevāsyāmaśanāpipāse bhavataḥ