Kauṣītaki Upaniṣad 2.15.3

2.15.3

mabhīṣṭamarthaṃ tvaṃ sarvajño devarājaḥ manuṣyāya ajñānakānanāntarvartine 'nekaśubhāśubhavyāmiśrakarmaphaladāvāgnisantapragātrāya manuṣyajātiyuje hitatamamatiśayena hitaṃ nātaḥ paraṃ hitamityarthaḥ, manyase niścinoṣi, iti anena prakāreṇa | tamindraṃ pratyevaṃvādinaṃ pratardanaṃ ha kila indro devarājo brahmavidyāṃ dātumaśakta uvāca uktavān laukikaṃ nayaṃ | indroktimāha, na vai varaḥ parasmai vṛṇīte vai prasiddhaṃ, parasmai anyārthaṃ, varo varaṃ na vṛṇīte'nyo na prārthayate yata evamataḥ svārthaṃ varaṃ tvameva vṛṇīṣveti spaṣṭaṃ | evamindreṇokte avaraḥ varaṃ dadānīti pratijñāya bhavatā nirdiṣṭo'rtho dattaḥ syāditi śeṣaḥ, vai prasiddhau manuṣyeṇājñānāvṛtadṛṣṭinā mayā yācitaḥ tarhi tadā kila niścitaṃ me mahyaṃ hitāhitajñānaśūnyāyeti hovāca pratardanaḥ ha kila evamuktavān pratardano devarājaṃ, svārtho varo'yamiti | atho atha pratardanavākyānantaraṃ khalu niścitamindraḥ satyavādināmagraṇyo devarājaḥ satyāt varaṃ te dadānīti svapratijñānāt yathārthavacanādeva neyāya nāpajagāmaiva pratardanārthe varadātāpi svayaṃ svasmai varaṃ yācitavāṃstu laukikaṃ nayamaṅgīcakāretyanvayaḥ | satyā-