Prayogaratna 12.7.2

12.7.2

vitrenidhāya agnayetvājuṣṭaṃnirvapāmi itimuṃtrāvṛttyātrīhīṇāṃyavānāṃvācaturaścaturomuṣṭīnnirupyāgnīṣomābhyāṃtvajuṣṭaṃnirvapā
mīti tathaivānirucyatepavitrevrīhīṇāmuparinidhāyotpūtābhiradbhirbrahmayetvājuṣṭaṃprokṣāmītinirvāpasaṃkhyayotpūtābhiradbhiḥprokṣeta | evaṃ
evamagnīṣomābhyāṃtvajuṣṭaṃprokṣāmīti tathaivaprokṣet | darśatuagnīṣomasthāneiṃdrāgnibhyāṃtvetyādinirvāpaprokṣaṇecaviśeṣaḥ | evaṃ
nāmamaṃtrakahomenirvāpaḥprokṣaṇaṃcayathāpradhānadevaṃtadevatānāmagrahaṇeṃnakāryam | samaṃtrakahometuśravaṇākarmādautūṣṇīṃcaturaścaturo
muṣṭīnnirvetprokṣecca | tataḥpātrāṇāmuttarataḥprāggrīvamāstīrṇeūrdhvalomnikṛṣṇājinenihiteulūkhalemusalenapatnyavahaṃtyaśūrpaṇatu
ṣādīnsaṃśodhyatriḥśuklīkuryāt | tāṃstriḥprakṣālitānpṛthakpātraekapātrevāavidagdhamanavastrāvitamaṃtarūṣmapakkaṃsuśṛtaṃcaruṃpacet
tataḥpavitreājyapātrenidhāyatatpātraṃpurataḥsaṃsthāpyatasminnājyamāsicya agneruttarataḥsthitāṃgārānabhyasanāsahāgnerudakparistara
ṇādvahirniṃruhyateṣvājyapātramadhiśrityajvalattādarbhoṃlmukenāvajvalyāṃguṣṭhaparvamātraṃprakṣālitaṃdarbhāgradvayamājyeprakṣipyapunarjvalatā
tenaivadarbhoṃlmukenacaruṇāsahājyāṃtriḥparyagnikṛtvātadulmukamapāsyāpaḥspṛṣṭvātatrasthamevājyaṃ | savituṣṭvetihiraṇyastūpaḥsavitāpura
uṣṇik | ājyotpavaneviniyogaḥ | oṃ savituṣṭvāprasavautpunāmyacchidreṇapavitreṇavasoḥsūryasyaraśmibhiritimaṃtreṇaikaśru
tyoccāritenaikavāraṃdvistūṣṇīṃuttānapāṇidvayāṃguṣṭhopakaniṣṭhikābhyāmatayoraṃsaṃsṛṣṭagṛhītābhyāmudagagrābhyāṃpavitrābhyāṃprāgutpūya