Rijvartha 12.37

12.37

“ mā̱ te̱ rādhā̍ṃsi̱ mā ta̍ ū̱tayo̍ vaso̱'smān kadā̍canā̱ dabha̍n
viśvā̍ ca na upa mi̱mīhi̱ mānu̍ṣa̱ vasū̍ni carṣaṇi̱bhya ā || ”
5 mā ca te dhāmāni mā ca te kadā ca naḥ sariṣuḥ | sarvāṇi prajñānānyupamānāya manuṣyahitaḥ | ayamādityo'yamātmā
athaitadanupravadanti | athaitaṃ mahāntamātmānameṣargaṇaḥ pravadati vaiśvakarmaṇe | “ de̱vānā̱ṃ nu va̱yaṃ jānā̍ ” “ nāsa̍dāsīnno sadā̍sīttadānīm ”
iti ca | saiṣātmajijñāsā | saiṣā sarvabhūtajijñāsā | brahmaṇaḥ sāṣṭriṃ
10 sarūpatāṃ salokatāṃ gamayati ya evaṃ veda
namo brahmaṇe | namo mahate bhūtāya | namaḥ pāraskarāya | namo
yāskāya | brahma śukramasīya | brahma śukramasīya