Rijvartha 4.47
Ṛjvarthā 4.47
- Language
- Sanskrit
4.47
“ sama̍smi̱ñjāya̍māna āsan glā u̱tema̍vardhanna̱dyaḥ 1' svagūrtāḥ
ma̱he yattvāṃ pu̍rūravo̱ raṇā̱yāvardha̍yandasyuha̱tyā̍ya de̱vāḥ || ”
samāsatāsmiñjāyamāne gnā gamanādāpo, devapatnyo vā | api
cainamavardhayannadyaḥ svagūrtāḥ svayaṃgāminyo mahate ca yattvā purūravo raṇāya
ramaṇīyāya saṃgrāmāyāvardhayan, dasyuhatyāya ca, devā devāḥ
4.47.p1
(athāto madhyamasthānā vāyavā yāhyāsastrāṇāso nīcīnavāraṃ tasmṣvimā rudrāya yā te didyujjarābodhādaddarddayo jāta eva vi vṛkṣānakṣāpinaddhamaśvāsyaṃ kṣetrasya patiḥ kṣetrasya patinā kṣetrasya pate'mīvahā
punarehi yo anidhmo pareyivāṃsaṃ seneva mitro hiraṇyagarbho ye
te viśvakarmā sarvasya viśvakarmā vimanā viśvakarman tyamū ṣu
sadyaścittvastvayā²⁹ manyavā³⁰ dadhikrāḥ³¹ savitā³² yantrairhiraṇyastūpo³³ devastvaṣṭā³⁵ vāta³⁵ ā vātu prati³⁶ tyamabhi³⁷ tvā veno³⁸ venaterayaṃ³⁹ veno'sunīta⁴⁰
ṛtasya⁴¹ hi pra⁴² tadvoceyaṃ prajāpate'bjāmukthairmā⁴⁴ no'hirekaḥ⁴⁶ suparṇaḥ⁴⁶
samasmin saptacatvāriṃśat || )