سندبادنامه 152.7

152.7

اجتماع کردن هفت وزیر عقل ایشان ثابت ومحکم بوذ ، وبحکم طالع مسعود واختر میمون در حضرت بحدمت حاضر آمذه بوذند . چون آن معنی بدیدد ، وآن مقدمات بشنیذند ، 3هر هفت اجماعی کردند ، ودر زاویه ای فرا هم شذند ، وگفتند : واجب است درین کار تأملی واجب داشتن . وزیر بزرگترین گفت : نشایذ کی پاذشاه بگفتار زنی ناقص عقل التفات نماییذ ، وفرزیدی را کی مخایل رشد ، وآثار بنحابت، وانوار کیاست وفراست ، بر جبین او مبین ولایح بوذ ، ودر روا ورویت او لامح ولامع باشذ هلاک کنذ ، از بهر آنک چون حدت غضب وفورت خشم تسکین یابذ ، از امضای این عزیمت متغیر ومتأستف گردذ .

The Assembly of the Seven Viziers
of their intellect, firmly founded; and by virtue of an auspicious ascendant and a fortunate star, they had presented themselves in service at court.
When they perceived that matter and heard those preliminary facts,
all seven formed a consensus, gathered together in a corner, and said: 'It is essential
to take necessary deliberation in this matter.' The eldest vizier said: 'It is improper for the king
to pay heed to the words of a woman deficient in intellect, and to put to death a son on whose brow signs of rectitude,
marks of noble birth, and lights of prudence and discernment are manifest and shining, and in whose face
and aspect they are beaming and brilliant. For when the vehemence of anger
and the frenzy of fury subside, he will become distressed and regretful over having carried out this decision,