سندبادنامه 178.18

178.18

وچون مدی برین حادنه کذشت ، مرد بسبب مصلحت از سر این جریمه بر خاست ، ودل از آن تهمت وظنت برداشت ، وآن حادبه را نابوذه پنداشت ؛ تا وقتی دیگر دوستی میزبانی کرد ، واورا بضیافت استدعا نموذ . مرد بوقت رفتن بیش قفص رفت ، ووصاتی کی در آن باب لایق بوذ تقریر کرد ، وگفت : ای دوست مخلص ، وای رفیق مشفق! بایذ کی شرایط امانت ودیانت وحسن عهد بحای آری، واغفال واهمال اندزین باب حایز بداری ، وتا طلوع صبح صادق بیذار باشی ، وهرچه ممکن گردذ از بیقظ وبیذاری ، وتحفظ وهشیاری بحای آری ؛ وحرکات وسکنات ، وافعال واقوال مشاهده ومعاینه کنی ، کی والذی زین السماء بالکواکب وأحرق الشیاطین المردة بالشهب الثواقب اگر این کرت بر فعلی سمیج ، ومعاملتی خارج واقف شوم ،

When a period of time had elapsed after this incident, the man, out of expediency, disregarded this offense,
freed his heart from that accusation and suspicion, and deemed that event as though it had never been.
Until another time, a friend hosted a banquet and invited him to a feast. The man, at the time
of departing, went before the cage and delivered the charge that was fitting on that matter,
and said: 'O sincere friend and compassionate companion! You must fulfill the conditions of trust, integrity,
and good faith, and permit no neglect or carelessness in this affair. Until the rising
of the true dawn, remain awake, and perform whatever is possible of watchfulness, sleeplessness, vigilance,
and alertness; observe and inspect all movements and rests, deeds and words,
for by Him who adorned the heavens with stars and burned rebellious devils
with piercing meteors! If this time I become aware of any foul act or improper conduct,