سندبادنامه 178.3

178.3

اما چندان کی گرد خاطر بر می آیم ، ومرکب وهم را در میدان ادراک جولان می دهم ، وغبار شبهت از چهرهآ آفتاب بقین دور می کنم ، گمان جز بر طوطی نمی افتذ ، وکشف این سر وهتک این ستر ، وپیذا کردن این پنهان ، وفاش کردن این راز ، الآ از حانب طوطی بمی دانم ، کی کذخذای اورا در نفحص و بتم اخبار بو وصیتهای بلیغ می کرد ، ودر افشای سر وباز گفت حرکات وسکنات نو تلقیهای بوجه می کرد ، وهمه اعماد او در حفظ ونگاه داشت و، وتتبع اقوال وافعال تو ، بر حزم وشهامت ، وکاردانی وکفایت اوست ؛ بینی کی بیشتر اوقات در مسارهآ طوطی می گذرانذ : بدبیری بایذ اندیشیذ ، مگر خلاصی دست دهد ، وگرته شهوات انسابی ، ولذات نفسانی را یکبارگی پشت پای بایذ زذ ، تاهر ساعت دستارچه از روی طبق بر داشته نشوذ . وازین بمط همه شب با زن سخن می گفت]

and the disclosing of this secret, the piercing of this veil, the revealing of what was hidden, and the spreading
of this secret cannot come from anywhere except the parrot. For the master gave him eloquent instructions to investigate and search out
news about you, and provided suitable promptings regarding revealing secrets and reporting every single movement
of yours; and all his trust in watching over and observing you, and tracking your words and deeds,
rests upon the parrot's prudence, courage, competence, and capability. You see that he spends most
of his time conversing with the parrot. A plan must be devised in the hope that deliverance may be achieved;
otherwise, human desires and worldly pleasures must be kicked aside altogether,
so that the napkin is not lifted from the tray at every moment!” And in this vein [the servant] spoke with the woman all night long.

Story of the Master of the House with his Wife and the Parrot
[The woman said:] “He has ascribed [this] to me, cast me into danger and sorrow, and it is necessary