سندبادنامه 237.1

237.1

از چون بو شکرلبی بها نتوان خواست وهر که لب شکربار ترا بمزذ بشکرانه هزار جان فدا کنذ ، لحظهٔ‌ی خفیف ، ولمحهٔ‌ی لطیف بدکان در آی ، تا عیش من محاورت شیرین نو شیرین شوذ ، وحان من از لب تو ذخیرهآ عمر حاوذان برگیرذ!

From one with sugar-lips like you, no price can be asked!
And whoever receives your sugar-raining lip as a reward would gratefully sacrifice a thousand souls. For a brief
moment and a pleasant glance, step into the shop, so that my life may become sweet through sweet conversation
with you, and my soul may take from your lips provision for eternal life!