سندبادنامه 261.13

261.13

10 داستان شاه زاذه با وزیر وغولان می روی ؟ واز صحت من چرا احتراز می بمائی ؟ شاهزاذه گفت : رفیقی ستیزه گار دارم ، وبهیچ بوع از صحبت او خلاص بمی یابم ، از بیم او با تو توقفی بمی بوانم کرد ، واز حمال وصال بو نصیبیی طلب کردن . مصلحت آ د آن بوذ کی بزدیک او روم ، وتحری رضای او طلب کنم . کنیزک گفت : رفیق بذ را بواسطهٔ‌ مال در جوال بوان کرد ، وخشونت طبع وسوء خلق اورا کی زهر عیش شیرین بوذ نسیم بریاق توان ساخت . د شاهزاذه گفت : بمال ومنال در بند امتثال تمی آیذ ، کی او از مال مستغنی است . کنیزک گفت : شفیعان محترم انگیز ، تا بطریق تلطف تشفع درمیان آرند ، باشذ کی خلاص واستخلاص روی نمایذ . شاهزاذه گفت : شفاعت در موقع قبول بمی افتذ . کنیزک گفت : قوت بازو ، وشوکت لشکر ، وحشمت سلطنت از خوذ دفع کن .

10. The Tale of the Prince, the Vizier, and the Ghouls
are you going? And why do you shy away from my company?" The prince said: "I have a quarrelsome companion,
and by no means can I escape his company; for fear of him I cannot pause with you,
nor seek any share of the beauty of union with you. The prudent course
was that I should go to him and seek his satisfaction." The slave-girl
said: "A bad companion can be bagged by means of wealth, and the harshness of his nature
and his bad character—which is poison to sweet life—can be made into an antidote by a gentle breeze."
The prince said: "He does not enter the bond of obedience through wealth and possessions, for from wealth
is free of need.” The slave-girl said: “Arouse respected intercessors, so that by way of
gentleness they may offer intercession between [you], in the hope that release and liberation may appear.”
The prince said: “Intercession will not find acceptance.” The slave-girl
said: “Repel [it] from yourself by strength of arm, the majesty of an army, and the splendor of sovereignty.”