سندبادنامه 352.1

352.1

حال ستم زمانه می بین ومپرساز رنک رحم نشانه می بین ومپرس احوال درون خانه از من مطلب خون بر در وآستانه می بین ومیرس شب در قلق واضطرابم ، وروز در حرق والتهابم؛ مدبی است تا معشوقه دلم بدست غوغای عشق داذست ، وجانم در من یزید هجر نهاذه؛ بر وصالش ظفر تمی یابم ، واز گل جمالش بجز خار نمی بینم؛ بس جبار وستمکار افتاذست :

“Behold the cruelty of the times, and ask no more; / behold not a trace of compassion, and ask no more.
Seek not from me the condition within the house; / behold the blood upon the door and threshold, and ask no more.”
“By night I am in agitation and restlessness, and by day in burning and torment. For some time now
the beloved has surrendered my heart to the turmoil of love, and placed my life at the auction of separation;
I attain no success in union with her, and from the rose of her beauty I see nothing but thorns. She has proved most tyrannical and cruel:
and tyrannical has befallen: