سندبادنامه 362.7

362.7

15 داستان عاشق وگنده پیر وسک گریان لطیف ، جوابهای عنیف داذه ام ، ودل او برنحانیذه . گندهپیر چون این سخن بشنوذ ، استحالتی عظیم مموذ ، وگفت : جان ماذر ، خطا کردهآی کی دل او ازردهٔ‌ی! زنهار از خستگان عشق مرهمی دریغ مدار ،3 وبستگان بند هجران خوار مگذار ! چه هر که افتاذ گان عشق را دست نکیرذ ، پایمال حوادث شوذ ؛ وهر که بر محرومان وصال رحمت بمایذ ، مرحوم گردذ . زن گفت : ای ماذر ، نصایح برا بر دل نگاشتم ، وبا تو 5 عقد عهد بستم کی بعد ازین قدم بر جادهآ این نصیحت نهم ، ومراعات جانب او واجب دارم :

15 The Tale of the Lover, the Old Hag, and the Weeping Bitch
I gave harsh answers and wounded his heart." When the old hag heard this
speech, she showed great horror and said: "Mother's soul, you have made a mistake
in hurting his heart! Beware, do not withhold a balm from those wounded by love,
and do not leave in contempt those bound in the bonds of separation! For whoever does not take the hand of those fallen in love
shall be trampled underfoot by misfortunes; and whoever shows mercy to those deprived of union
shall be shown mercy." The woman said: "O mother, I have engraved your counsels upon my heart, and with you
I make a covenant that henceforth I shall set my foot upon the path of this counsel, and deem it obligatory to regard his interests."
I deem it incumbent upon him: