سندبادنامه 402.19

402.19

صواب آنست کی دعا کنی، ویک نام را شفیع آری ، تا خذای تعالی د آلت وقاع ، وأهبت دفاع ترا بیشتر گرداند . زاهد چون همه ابلهان این عشوهها بخریذ ، وچون همه نادانان بخورد . در وقت بر پای خاست ، وطهاری بکرد ، ودو رکعت بماز بنیاز بگزارد ؛ وقصهٔ‌ راز ، بحضرت بی نیاز رفع کرد ، ودست تضرع برگرفت ، وبابتهال وتذلل گفت : اللهم أجب دعونی انک مجیب الدعوات ، وآقض حاجتی إنک قاضی الحاحات؛ سر دل وراز من بنده می دانی ، محرمت این نام بزرگ و کی حاجت من باجابت مقرون گردانی ! هنوز این مناحات بمام نشذه بوذ کی مخایل اجابت ، وعلامات قبول ظاهر شذ ، از هر جزوی از اجزای او آلتی دیکر پدیذ آمذ .

The right course is that you pray, and make one name an intercessor, so that God Almighty
may increase your organ of coitus and your implement of thrusting." The ascetic, like all fools, swallowed these
blandishments, and fell for them like all ignorant men. He stood up at once,
performed ablution, and performed a two-rakʿah prayer in need before the All-Sufficient; he lifted the story of his secret to the All-Sufficient
Presence, raised the hand of supplication, and with pleading and humility said: "O God,
answer my prayer, for You are the Answerer of prayers, and fulfill my need, for You are the Fulfiller of needs! You know the secret
of the heart and the mystery of me, Your servant; by the sanctity of this great name, may You make my need
conjoined with fulfillment!" This supplication was not yet finished when the tokens of fulfillment
and signs of acceptance appeared: from every limb of his body another organ sprang forth.