Manasara Series (I. A Dictionary of Hindu Architecture; II. Indian Architecture according to Manasara-Shilpashastra; III. Manasara on Architecture and Sculpture: Sanskrit Text; IV. Architecture of Manasara: Translation; V. Architecture of Manasara: Illustrations; VI. Hindu Architecture in India and Abroad; VII. An Encyclopaedia of Hindu Architecture) v3.c24.s46.7

v3.c24.s46.7

तदूर्ध्वेऽर्धेन पद्मं स्यादर्धेनावृतवेत्रकम् ।
तदूर्ध्वे चाम्र(ध्रं) पट्टं स्यात्तत्रिं(द्यं)शेन गलोदयम् ॥ ८० ॥
नानापादादिसिंहादिपत्रवल्लै(ल्लिभि)र्विभूषितम् ।
तदूर्ध्वे चाम्रपट्टं स्यात्तदूर्ध्वे वृत्तवेत्रकम् ॥ ८१ ॥
तत्समं चोध्वंपद्मं स्याद्वाजनं चैकभागिकम् ।
आधिक्यंशं कपोत स्यात्तदूर्ध्वेऽशेन वाजनम् ॥ ८२ ॥
तदूर्ध्वे चांशं वृत्तं स्यान्मध्ये व्यालादिभूषितम् ।
सर्वालङ्कारसंयुक्तं शेषं युक्त्या प्रयोजयेत् ॥ ८३ ॥
श्रीविशालमिति प्रोक्तं पार्श्विकं [स्य] नरेन्दयोः (योश्च) ।
कारयेद्विजयान्तं स्यात्प्रथमाष्टतुरासने ॥ ८४ ॥
तदेव वप्रमध्ये तु द्वयंशेन वृत्तनिर्गमम् ।
शेषं तु पूर्ववच्चित्रं श्रीवन्धमिति हि स्मृतम् ॥ ८५ ॥
पार्श्विकः(क)पट्टधरोत्सेधं (योग्यं) पूर्वोक्तानां च योग्यकम् ।
तदेव मध्यकुम्भे तु चैकांशेनाभ्र(प्र)पट्टिका ॥ ८६ ॥
एवं तु श्रीमुखं प्रोक्तं मण्डलेशस्य योग्यकम् ।
तदेव मूलभागेन चाम्रवृत्तं विनाम्बुजम् ॥ ८७ ॥
भद्रासनमिति प्रोक्तं पट्टभागासनं भवेत् ।
तदेव ज(तज्ज)न्मन उपरिवेशे द्वयंशकेनाम्बुजं भवेत् ॥ ८८ ॥
शेषं प्रागुक्तवत्कुर्यात्पद्मबन्धमिति स्मृतम् ।
प्राहारकस्य योग्यं स्यात्सर्वेषामासनान्वितम् ॥ ८९ ॥
तुङ्गे त्रिंशतिभागेन जन्म द्वयंशेन योजयेत् ।
पद्मत्तुङ्गं गुणांशं स्यात्कम्पमंशेन योजयेत् ॥ ९० ॥
षडंशं वप्रतुङ्गं स्यात्तदूर्ध्वे सप्तांशकं घटम् ।
पद्मांशेन वन्धां (न्ध्यं) शं कर्णं कम्पं शिंवांशकम् ॥ ९१ ॥
कपोतोर्ध्वं त्रिभागं स्यादालिङ्गादि द्वयांशकम् ।
व्यालसिंहादिपुष्पैश्च कर्णं प्राहादिभूषितम् ॥ ९२ ॥
सर्वालङ्कृतवेत्रं स्यान्नवरत्नैर लङ्कृतम् ।
एवं तु पादबन्धं स्यात्क्षमपालस्य योग्यकम् ॥ ९३ ॥