History of Sanskrit Poetics c7.34

c7.34

अलङ्कारदर्पण (ano.) in Prakrit., consisting of 134 ślokas treating of poetic figures. Vide I. A. vol. IV p. 83. अलङ्कारदर्पण of विश्वेश्वर पर्वतीय. Pr. Kashi S. S. अलङ्कारदीपिका-V. under कुवलयानन्द. अलङ्कारनिकष (or-निकर्ष) of सुधीन्द्रयोगिन्. Illustrates अर्थालङ्कारs by examples eulogising सुधीन्द्रयोगिन् a follower of मध्व. अलङ्कारनिरुक्तिका. V. under चन्द्रलोक. अलङ्कारप्रकरण—Ano. अलङ्कारप्रकाशिका-(Ano); uses the काव्यप्र. and मल्लिनाथ. अलङ्कारप्रबोध by अमरचन्द्र, q. by him in his काव्यकल्पलावृत्ति (I. O. cat. III p. 340). अलङ्कारभाष्यकार-m. by जयरथ in विमर्शिनी; v. pp. 285 above. अलङ्कारभूषण Ano. अलङ्कारभेदनिर्णय Ano. अलङ्कारमरन्द of Kollūri Rājaśekhara. About 1760-1772 A.D. अलङ्कारमञ्जरी m. in the अलं. स. (p. 18) by रुय्यक, but it is not quite clear that it is his own work (as Dr. De in HSP vol, 1 p. 195 and N. C. C. p. 295 think); जयरथ does not expressly say so. अलङ्कारमञ्जरी or अर्थालङ्कारमञ्जरी of त्रिमल्लभट्ट, son of वल्लभभट्ट. In his योगतरङ्गिणी he quotes वीरसिंहावलोक. Between 1383-1499 A. D. (V. cat. of B. B. R. A. S. mss. p. 42).