History of Sanskrit Poetics c7.35

c7.35

अलङ्कारमञ्जरी of सुखलाल. Follows चन्द्रालोक. अलङ्कारमञ्जरी of वेणीदत्त. अलङ्कारमञ्जरी of सुधीन्द्रयति, pupil of विजयीन्द्रयति who died in 1623 A.D. C मधुधारा by a. himself. Vide Tanjore S. M. mss. cat. vol. IX pp. 3971-73. अलङ्कारमञ्जूषा of देवशङ्कर पुरोहित, son of नाहनाभाई, a Gujerati Brāhmaṇa of Rāner (near Surat). Deals with अलङ्कारs alone illustrated by examples glorifying the Peshwa Mādhavrāo I (1761-1772) and his uncle Raghunāthrao. Edited by Mr. S. L. Katre in Scindia O. Series as No. 1 (1940). Vide Annals of B. O. R. I. vol. 15 pp. 92-96 and vol. 21 pp. 152-154. अलङ्कारमञ्जूषा c. on अलङ्कारचन्द्रिका or काव्यचन्द्रिका. Pr. Venkatesvara Press, Bombay and elsewhere. अलङ्कारमणिदर्पण of प्रधान वेङ्कप्पय (1763-1780 A.D.). अलङ्कारमणिहार of कृष्णब्रह्मतन्त्रकालस्वामिन्. Pr. in Mysore Govt. O. Library Series. अलङ्कारमण्डन of मण्डनमन्त्रिन् Pr. at Ahmedabad, 1918. अलङ्कारमयूख Ano. अलङ्कारमहोदधि of मलधारिनरेन्द्रप्रभ, composed at the request of वस्तुपाल in 8 तरङ्गs, containing 304 कारिकाs and 982 illustrative verses.