History of Sanskrit Poetics c7.36

c7.36

C अलङ्कारवर्णन by a.; composed in संवत् 1282 (1225-6 A. D.). Text and C. pr. in G. O. S. अलङ्कारमीमांसा q. in वासनाभाष्य of योगेश्वर on the भागवत. Vide B. B. R. A. S. mss. cat. pp. 288-89. अलङ्कारमीमांसा of कृष्णसूरि, son of गोपालाचार्यं. अलङ्कारमुक्तावली of रामसुधी son of नृसिंह. C रत्नशोभाकर of कृष्णसूरि. For edition, v. N. C. C. vol. I p. 295. अलङ्कारमुक्तावली of कृष्णयज्वन्; 16th cen. V. ‘Brahmavidyā’ for May 1943. अलङ्कारमुक्तावली of श्रीनिवास. अलङ्कारमुक्तावली of लक्ष्मीधरदीक्षित, son of यज्ञेश्वर.. Vide H. ‘R. vol. III pp. VIII-IX. अलङ्कारमुक्तावली of विश्वेश्वरभट्ट, son of लक्ष्मीधर. First half of 18th cen. Pr. in Kashi S. Series. अलङ्कारमौक्तिकमाला of कृष्ण son of रामायं. अलङ्काररत्नाकर of शोभाकरमित्र, son of त्रयीश्वरमित्र. In 107 sūtras. Q. in वृत्तिवार्तिक, p.20, रसगङ्गाधर (p. 281 which says that in कुवलयानन्द अप्पय follows this work); between 1200 -1550 A. D. It is made use of by यशस्कर in his देवीस्तोत्र, on which रत्नकण्ठ comments; edited by Prof. C. R. Devadhar and pub. by Oriental Book Agency, Poona.