A History of Ancient Sanskrit Literature, so far as it illustrates the Primitive Religion of the Brahmans c12.85

c12.85

इंद्रं तुष्टाव यच्चिद्धि सत्य सोमपा इति चैतेन सूक्तेनोत्त- नो मनसा रस्य च पंचदशभिरस्मा इंद्र स्तूयमानः प्रीतो मनसा यर्चा हिरण्यरथं ददौ तमेतया प्रतीयाय श्वश्विंद्र इति तमिंद्र त्स्त्व्यामीति उवाचाश्विनौ नु स्तुह्यथ लोत्स्त्व्याम् इति सोऽश्विनौ तुष्टा- वात उत्तरेण ऋचेन तमश्विना ऊचतुरुषसं नु स्तुह्यथ त्स्त्व्याव इति णैव लोत्स्त्व्याम् इति स उषसं तुष्टावात उत्तरेण ऋचेन वितरां पाशो तस्य ह सऋचुक्तायां विपाशो मुमुचे कनीय ऐष्वाकस्योदरं बभूवोत्तमायां ह सऋचु भवत्युत्तमस्यामेवर्चुक्तायां विपाशो मुमुचेऽगद ऐष्वाक बभूवाथा हैनमृ मेवैतस्याङ्गः आस॥१६॥ तमृलिज ऊचुस्त्वमेव नोऽस्याङ्गः संस्थामधि- गच्छेः॥२१॥ अथ हैनमजःसवं शुनःशेपो ददर्श यच्चि- गच्छेत्यथ हैतं शुनःशेपोऽजःसवं ददर्श। तमेताभिश्चत्स्तृ- इति तमेताभिश्चत्स्तृ- भिरभिसुषाव यच्छिद्धि त्वं गृहे गृह इत्यथैनं द्रोणकलश- भिरभिप्युत्योच्छ्रं रेति द्रोणकलशे समवनिनाया- मभ्यवनिनायोच्छ्रिष्ठं चम्बोरभरेत्यतयर्चाथ हा थास्मिन्नारब्धा एतस्यैव सूक्तस्य पू भिर्जु- _स्मिन्नारब्धे पूर्वाभिःस्तृस्तृभिः सखा- य है स त्वं हाकाराभिजुहवां चकाराथैनमवभृथमभ्यवनिनाय त्वं नो अग्नेऽवमस्वं नो अग्ने मृग्यामय हैनमभिमुप अग्ने वरुणस्य विद्वानित्येताभ्यामथैनमत ऊर्ध्वमग्निमाहवनी- यामास स श्ु : त्येत- यमुपस्थापयां चकार शुनश्चिक्षेपं निदितं सहस्रादित्यथ ह यर्चा॥२३॥ अथ ह स्योपस्थमामसाद रतं शुनःशेपो विश्वामित्रस्यांकमामसाद। स हो सिः पुन होवाचाजीगर्तः सौयवसिर्ऋषे पुनर्मे पुचं देहीति नेति होवाच