Geschichte der indischen Litteratur v2.c16.s8.t2.82
Geschichte der indischen Litteratur v2.c16.s8.t2.82
- Language
- German
v2.c16.s8.t2.82
² Bhandarkar, Report 1883/4, 118 f., 422 ff., 121 f., 430 ff.; Peterson, Report IV, 167 ff; K. B. Pathak, Ind. Ant. 15, 1886, 141 ff. Jinasena wurde von dem südindischen König Amoghavarṣa sehr geehrt. (Bhandarkar, Early History of the Dekkan, 2nd Ed., Bombay 1895, 65, 68 f.) Das Uttarapurāṇa wurde von Lokasena, dem Schüler des Guṇabhadra, 898 n. Chr. fortgesetzt. Vgl. T.-S. Kuppuswāmi Šāstrī, Ind. Ant. 36, 1907, 285 ff. Es gibt auch ein Harivaṁśa von Jinadāsa, einem Schüler des Sakalakīrti (Bhandarkar a. a. O. 123, 433 ff.). Über ein Mahāpurāṇa von Malliṣeṇa, das 1047 n. Chr. verfaßt ist, s. K. B. Pathak, Ind. Ant. 40, 1911, 46 ff. Ein Jainagedicht, das den Titel Uttamaśikharapurāṇa führt und von Siddhasūri verfaßt ist, findet sich in einer 1176 n. Chr. eingegrabenen Felseninschrift; s. F. Kielhorn, JRAS 1906, 701 f. Über ein Pāṇḍavapurāṇa oder »Jaina-Mahābhārata« von Šubhacandra s. Bhandarkar a. a. O., 117 f., 417 ff.
Cites (3)
- Harivaṃśa — Vyāsa, Sanskrit
- Mahāpurāṇa — Jinasena (II) & Guṇabhadra, Sanskrit
- Pāṇḍavapurāṇa (Vādicandra) — Vādicandra 1572, Sanskrit