History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v4.c64.336

v4.c64.336

अथातः पुत्रप्रतिग्रहकल्पं व्याख्यास्यामः । शोणितशुक्रसम्भवो मातृपितृनिमित्तकस्तस्य प्रदानपरित्यागविक्रयेषु मातापितरौ कर्तारौ भवतो न त्वेकं पुत्रं दद्यात्प्रतिगृह्णीयाद्वा स हि सन्तानाय पूर्वेषाम् । न तु स्त्री पुत्रं दद्यात्प्रतिगृह्णीयाद्वान्यत्रानुज्ञानाद्भर्तुः । पुत्रं प्रतिग्रहीष्यन्नुपकल्पयते—द्वे वाससी द्वे कुण्डले अङ्गुलियकं चाचार्यं च वेदपारगं कुशमयं बर्हिः पर्णमयमिक्ष्ममिति । अथ बन्धूनां मध्ये राजनि चावेद्य परिषदि वागारमध्ये वा ब्राह्मणानन्नेन परिविष्य पुण्याहं स्वस्त्यृद्धमिति वाचयित्वाथ देवयजनोल्लेखनप्रभृत्याप्रणीताभ्यः कृत्वा दातुः समीपं गत्वा पुत्रं मे देहीति भिक्षेत ददामीतीतर आह । तं पुत्रं प्रतिगृह्णाति धर्माय त्वा गृह्णामि सन्तत्यै त्वा गृह्णामीति । अथैनं वस्त्रकुण्डलाभ्यामङ्गुलीयकेन चालङ्कृत्य परिधानप्रभृत्याग्निमुखात्कृत्वा पक्वाज्जुहोति । 'यस्त्वा हृदा कीरिणा मन्यमानः' इति पुरोनुवाक्यामनूच्य 'यस्मै त्वं सुकृते जातवेदः' इति याज्यया जुहोति । अथ आज्याहुतीरुपजुहोति–व्याहृतिभिर्हुत्वा स्विष्टकृतप्रभृति सिद्धमाधेनुवरप्रदानात् । अथ दक्षिणां ददात्येते एव वाससी एते एव कुण्डले एतच्चाङ्गुलीयकम् । यद्येवंकृते औरसः पुत्र उत्पद्यते तुरीयभागोष भवतीति ह स्माह भगवान्बोधायनः । This is quoted in the दत्त. मी. pp. 152-153, सं. कौ. p. 177, धर्मसिन्धु III पूर्वार्ध p. 161 (partly) and Bühler published it with a translation in the Journal of the Bengal Asiatic Society vol. 35 pp. 161-164.