History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c91.160

v7.c91.160

1552a अथातो भक्तिजिज्ञासा। सा परानुरक्तिरीश्वरे। शाण्डिल्य I. 1 1-2; स्वप्नेश्वर comments: आराध्यविषयकरागत्वमेव सा। इह तु परमेश्वरविषयकान्तःकरणवृत्तिविशेष एव भक्तिः। The verse relied on is. या प्रीतिरविवेकानां विषयेष्वनपायिनी। त्वामनुस्मरतः सा मे हृदयान्मापसर्पतु॥ विष्णुपु० I. 20. 19. स्वप्नेश्वर also quotes गीता 'मच्चित्ता मद्गत-प्राणा बोधयन्तः परस्परम्। कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥ तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम्। ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥ X. 9-10. On अनुरक्ति he remarks 'भगवन्महिनाविज्ञानादतु पश्चात् जायमानाऽनुरागिरित्युक्तम्'। स्वप्नेश्वर refers *(Continued from last page)* to विष्णुपुराण IV. 4. 103 ‘येपि तेषु भगवदंशेष्वनुरागिणः कोसलनगरजानपदास्तेपि तन्मनसस्तत्साम्लोक्यतामेवापुः’. The भागवत holds that the highest bhakti must be disinterested and uninterrupted; अहैतुक्यव्यवहिता या भक्तिः पुरुषोत्तमे। भागवत III. 29. 12. The next verse mentions the four stages of beatitude ‘सालोक्यसार्ष्टिसामीप्यसारूप्यैकत्वमप्युत’ (एकत्व is 5th, final goal).