History of Dharmashastra (Ancient and Mediaeval Religious and Civil Law in India) v7.c91.301

v7.c91.301

¹⁶⁴⁰ यस्स कायेन वाचाय मनसा नत्थि दुक्कतं । संवुत्तं तीहि ठानेहि तमहं ब्रूमि ब्राह्मणम्॥ न जटाहि न गोत्तेन न जच्चा होति ब्राह्मणो । यम्हि सच्चं च धम्मो च सो सुखी सो च ब्राह्मणो ॥ वारि पोक्खरपत्तेव आरग्गेरिव सासवो । यो न लिम्पति कामेसु तमहं ब्रूमि ब्राह्मणम् ॥ धम्मपद verses 391, 393, 401 (of Dr P L Vaidya's edition of 1934 in Devanāgarī type), सुत्तनिपात (महावग्ग, वासेठ्ठसुत्त) *has the last verse. With the verse* 'na jaṭāhi (*Continued from last page*) &c ' compare महाभारत, वनपर्व 216 14-15 'यस्तु शूद्रो दमे सत्ये धर्मे च सततोत्थित । तं ब्राह्मणमहं मन्ये वृत्तेन हि भवेद् द्विजः॥ Vide H of Dh. vol. II p 101 for other passages from the Great Epic similar to these With the verse वारि पोखरपत्तेव &c. compare Chān Up IV 14 3 'यथा पुष्करपलाश आपो न श्लिष्यन्त एवमेवविदि पापं कर्म न श्लिष्यत इति' and Gītā V. 10 'लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा'