A History of Hindu Chemistry from the Earliest Times to the Middle of the Sixteenth Century A.D. v2.c35.46

v2.c35.46

यदभ्यधायि अविनाभावो दुर्बोध इति तदसाधीयः। तादात्म्यतदुत्पत्तिभ्यामविनाभावस्य सुज्ञानत्वात्। तदुक्तं—कार्यकारणभावात् वा स्वभावात् वा नियामकात्। अविनाभावनियमोऽदर्शनान्न न दर्शनात्। As for the Nyáya view अन्वयव्यतिरेकौ अविनाभाविनिश्चायकौ इति।—the Buddhist objects—ननु पक्ते साध्यसाधनयोरव्यभिचारी दुरवधारणः भवेत्। भूते, भविष्यति, वर्त्तमाने अनुपलभ्यमाने च व्यभिचारशङ्काया अनिवारणात्।—the Nyáya retorts ननु तथाविधस्थले तावकेऽपि मते व्यभिचारशङ्का दुष्परिहरा इति।—the Buddhist answers—मैवं बोचः, विनापि कारणं कार्यमुत्पद्यताम् इत्येवं विधायाः शङ्कायाः व्याघातावधिकतया निवृत्तत्वात्। तदेव हि आशङ्केत यस्मिन्नाशङ्कामाने व्याघातादयः नावतरेयुः। तदुक्तं व्याघातावधिरशङ्का इति। तस्मात् तदुत्पत्तिनिश्चयेन अविनाभावो निश्चीयते। तदुत्पत्तिनिश्चयश्च कार्यहेतोः प्रत्यक्षोपलम्भानुपलम्भपञ्चकनिबन्धनः।)