Shabdakalpadruma 377.p1.1

377.p1.1

harṣeṇa mahatā sādhuḥ prayāṇaṃ cākarot dvijaḥ
nāvaṃ saṃyojya vegena svadeśābhimukhastadā
tato jāmātaraṃ prāha paśya vatma puroṃ mama
dūtañca preṣayāmāsa nijavittasya rakṣakam
tato'sau nagaraṃ gatvā sādhubhāryyāṃ vilokya ca
uvāca vāñchitaṃ vākyaṃ natvā baddhāñjalikhadā
nikaṭe nagarasyaiva jāmātrā sahito vaṇika
āgato bandhuvargaiśca dhanaiścehuvidhestathā
śrutvā dūtamukhādvākyaṃ mahāharṣayutā satī
satyapūjāṃ tataḥ kṛtvā provāca tanujāṃ prati
vrajāmi śīghramāgaccha sādhusandrarśanāya ca
iti māṭavacaḥ śrutvā vrataṃ kṛtvā samāpya ca
prasādaṃ saṃparityajya gatā sā ca patiṃ prati
tena ruṣṭaḥ satyadevo bharttāraṃ taraṇīntathā
saṃñcatya ca dhanaiḥ sārddhaṃ jale tasmin samarpayat
tataḥ kalāvatīkanyā bālaukya vaṇijaṃ patim
śokena mahatā tatra vadantī cāpatadbhuvi
dṛṣṭvā tathāvidhāṃ kanyāṃ na dṛṣṭvā tatpatiṃ tarīm
bhītena mahatā sādhuḥ kimāścaryyamidaṃ mahat
vicintyamānāste sarvve babhūvurdvārivācakāḥ
tato līlāvatī sādhvī dṛṣṭvā tadvihvalā satī
vilalāpātiduḥkhena bharttārañcedamabravīt
idānīṃ naukayā sārddhaṃ madṛkṣyo'bhūdalaṃ citam
na jāne kena daivena helayā vāpahāritam
satyadevasya māhātmyaṃ kiṃ jñātuṃ nahi śakyate
ityuktā vilalāpātha tatrasthā svajanaiḥ saha
tato lolāvatī kanyāṃ kror̤e kṛtvā ruroda ca
tataḥ kalāvatīkanyā naṣṭe svāmini duḥkhitā
gṛhītvā pādukāṃ tasya anugantuṃ mano dadhe
kanyāyāścaritaṃ dṛṣṭvā sabhāryyaḥ sujano vaṇik
atiśokena santaptaścintayāmāsa dharmmavit
kṛto hi satyadevena jāmātā satyamāyayā
satyapūjāṃ kariṣyāmi yathāvibhavavistaraiḥ