Dasharupavaloka 4.21

4.21

‘mainākaḥ kimayaṃ ruṇaddhi gagane manmārgamavyāhataṃ
śaktistasya kutaḥ sa vajrapatanādbhīto mahendrādapi
tārthyaḥ so'pi samaṃ nijena vibhunā jānāti māṃ rāvaṇamā jñātaṃ ru jaṭāyureṣa jarasā kliṣṭo vadhaṃ vāñchati ||’
‘līneva pratibimbiteva likhitevotkīrṇarūpeva ca
pratyupteva ca vajrasāraghaṭitevāntarnikhāteva ca
sā naścetasi kīliteva viśikhaiścetobhuvaḥ pañcabhiścintāsaṃtatitantujālanibiḍasyūteva lagnā priyā ||’
maraṇaṃ suprasiddhatvādamarthatvācca nocyate
‘saṃprāpte'vadhivāsare kṣaṇamanu tvadvartmavātāyanaṃ
vāraṃvāramupetya niṣkriyatayā niścitya kiṃciniścitam
saṃpratyeva niveśya kelikurarīṃ sāsraṃ sakhībhyaḥ śiśormādhav‍yāḥ sahakārakeṇa karuṇaḥ pāṇigraho nirmitaḥ ||'
ityādivacchṛṅgārāśrayālambanatvena maraṇe vyavasāyamātramupanibandhanīyam
anyatra kāmacāraḥ | yathā vīracarite—'paśyantu bhavantastāḍakām
'hṛnmarmabhedipatadutkaṭakaṅkapatrasaṃvegatatkṣaṇakṛtasphuradaṅgabhaṅgā
nāsākuṭīrakuharadvayatulyaniryadbudbuddhvanadasṛkprasarā mṛtaiva ||'
atha madaḥ—
harṣotkarṣo madaḥ pānātskhaladaṅgavacogatiḥ