Kalasara 12.p2

12.p2

kadācit kāryyavaśāt pārvvaṇaśrāddhasya sahasā kāryyatve sati divasāparabhāga eva kāryyaṃ na pūrvvabhāga ityacaiva tātpayyryam, tadvacanasyeti bodhyam | yacca,— ahno muhūrttā vikhyātā daśa pañca ca sarvvadā | tacāṣṭamo muhūtrtto yaḥ sa kālaḥ kutapaḥ smṛtaḥ || aṣṭame bhāskarā yasmānmandībhavati sarvvadā | tasmādanantaphaladastatrārambho viśiṣyate || ūrddhaṃ muhūrttāt kutapāt yanmuhūtrttacatuṣṭayam | muhūrttapañcakaṃ vāpi svadhābhavanamiṣyate || iti mātsyoktau yathākālaprāptaśrāddhaviṣaye kutapasya prārambhakālatvamuktā navamādimuhūrttānāṃ śrāddhakālatvamuktam | tena madhyāhnasamanvitamapi navamamuhūrttamādāyaivāmāvāsyetarapārvvaṇaśrāddhakālo nirṇayaḥ | ata eva asahyogauyamistrāḥ,— pārvvaṇasya(1) tu muhūrttāḥ pañca ye parikīrttitāḥ | teṣāṃ pare'ṣṭamācchastā aṣṭamastadasambhave || iti | tathā ca sati amāvāsyetarapārvvaṇe'dhikaṃ navamamuhūrttasya praveśo na prakṛtāparāhnasya hāniḥ | kiñca, saptamāt parataḥ iti yadasmaddeśīyamitraiḥ prāguktaṃ tadapyaṣṭamamuhūrttasyārambhābhiprāyamityavadheyam | tatra ṣoḍhā bhedā unneyāḥ | tatra pūrvvadyureva tādṛśāparāhvavyāptau pūrvvadyureva | paredyureva tadvyāptau paredyureva śrāddham | dinadvaye'pyaparāhvavyāptau pūrvvadyureva | “mukhyaṃ vā pūrvvacodaneti” jaiminīya nyāyāt,