Karmashataka 10.19

10.19

ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དྲང་སྲོང་རི་བོས་སྟན་དེ་ཁོ་ན་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མོད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དྲང་སྲོང་ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ལ་བཟླུགས་སམ། དྲང་སྲོང་རི་བོས་གསོལ་བ། བཙུན་པ་མ་བཟླུགས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དྲང་སྲོང་འོ་ན་འཁོར་རྣམས་ལ་ཇེ་ཟླུགས་ཤིག་དང་། འཁོར་ལ་བཟླུགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱེད་ལྟ་བུ་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ལེགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་རི་བོ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ག་ལ་འཁོད་པ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འདོད་ན་ཁྱེད་ཇི་ལྟར་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཅི་འཚལ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཁན་པོ་ལས་བརྟེན་པར་བས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་མཁན་པོ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ལྟ་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་མཁན་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འཚལ་ལོ། །དྲང་སྲོང་རི་བོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་ན་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་རི་བོ་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་གིས་འཁོར་རྣམས་ལ་བཟླུགས་ལགས་

nature, and taught him the Dharma accordingly. When he heard it, the sage Śaila destroyed with the thunderbolt of wisdom the twenty high peaks of the mountain of views concerning the transitory collection, and manifested the resultant state of non-return right where he sat.

After seeing the truths, he rose from his seat, drew down the right shoulder of his upper garment, bowed toward the Blessed One with palms pressed together, and made this request of the Blessed One: “Lord, if permitted I wish to go forth in the Dharma and Vinaya so well spoken, complete my novitiate, and achieve full ordination. In the presence of the Blessed One, I too wish to practice the holy life.”

“Sage, have you consulted your retinue?” asked the Blessed One.

“No, Lord,” replied Śaila, “I have not.”

The Blessed One replied, “In that case, sage, first consult your retinue. It is only fitting that a person like yourself, renowned by all and possessed of great merit, should do so.”

So Śaila went to see his young brahmins, and when he arrived he informed them, “Young brahmins, I must let you know that I wish to practice the holy life in the presence of the Blessed One. What will you do now?”

“It is with your support, preceptor, that we have sought anything at all,” they replied. “Should the ascetic Gautama lead our preceptor to go forth, we will go forth as well.”

“Young brahmins,” Śaila said, “if you are certain the time is right, then may it be so.”

Then Śaila went to see the Blessed One along with his five hundred devotees. When he arrived he touched his head to the Blessed One’s feet, and then petitioned the Blessed One: “Lord, I have consulted my devotees,