Karmashataka 10.9

10.9

སོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྟོན་པར་བཞེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་གདན་ཤོམ་མོ། །དྲང་སྲོང་ཀ་ནེ་ཡས་སྨྲས་པ། ཅི་ངས་དེ་དག་ལ་ཆོས་བཤད་དམ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་གཡོག་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་ཀྱི་ཁྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཁྱེད་ངའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འབྲང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེ་དག་གི་ཕྱི་བཞིན་དུ་གཡོག་འཁོར་མང་པོ་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་དུ་དོགས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ཁྱོད་ལ་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །དྲང་སྲོང་ཀཻ་ནེ་ཡས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱེད་ང་འབའ་ཞིག་ལ་སྲུང་བར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་ཡང་སྲུང་བར་བྱེད། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་གཡོག་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་སྲུང་བར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་སྲུང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཀཻ་ནེ་ཡས་བསམས་པ། འདི་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ལས་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ལས་ན། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་གོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཨ་དུ་མ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། མཚོ་དལ་གྱིས་འབབ་ཀྱི་འགྲམ་དུ་གཤེགས་ནས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་དྲི་ཟ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་གཡོག་བྱས་པ། ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུ་བ་བཀང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་བརྟེན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མདུན་གྱིས་ཕྱོགས་ཤིང་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་གྲུལ་བུམ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་གཡོག་བྱས་པ་རིན་པོ་ཆེས་ཐུ་བ་བཀང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རིན་པོ་ཆེས་གཏོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་

“We are preparing a seat for the Blessed One, for he wishes to teach the Dharma to the four great kings,” they replied.

“What! Can’t I teach them Dharma?” Kaineya asked, to which the servants of the four great kings replied, “The ascetic Gautama will teach them the Dharma, not you.”

“Then why are you following me all about?” he asked.

“A large number of servants and attendants are going to accompany them, so we are looking after you for fear you might be harmed.”

“What? Is it me alone you look after?” Kaineya demanded. “Or do you look after the ascetic Gautama as well?”

The servants of the four great kings replied, “We do not look after the ascetic Gautama. He himself protects the world, including the gods.”

Kaineya thought, “The ascetic Gautama must be a person of great miracles and great power, if even the gods strive to worship him in such a way.”

The Blessed One disappeared from the Adumā region and traveled to the banks of Lake Mandākinī, where he took his place on the seat prepared for him.

The great king Dhṛtarāṣṭra and the thousands upon thousands of gandharvas who serve him then filled the fronts of their long shirts with divine lotus, blue lotus, white water lily, and white lotus flowers and went to see the Blessed One. When they arrived, they touched their heads to the Blessed One’s feet, scattered the divine lotus, blue lotus, white water lily, and white lotus flowers over him, and circumambulated the Blessed One seven times before taking their seats in the east, facing the Blessed One to the west.

Then the great king Virūḍhaka and the thousands upon thousands of kumbhāṇḍas who serve him all filled the fronts of their long shirts with jewels and went to see the Blessed One. When they arrived, they scattered jewels over the Blessed One,