Karmashataka 30.4

30.4

ཅད་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན། འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ནས། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། འོད་མའི་ཚལ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ།། །།མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་

After he had respectfully provided the Blessed One and the rest of the saṅgha of monks with all their necessities for three months, on the last day he offered the Buddha and the rest of the saṅgha of monks food of a hundred flavors and to the Blessed One he offered a very costly robe.

He also offered each of the other monks a set of robes fashioned from cotton, and he prayed for unexcelled, total, and complete enlightenment, saying, “By this root of virtue may I become a protector for the world’s blind who are without a guide, a tathāgata, an arhat, a totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, a sugata, a knower of the world, a tamer of persons, a charioteer, an unsurpassed one, a teacher of humans and gods—a blessed buddha.”

Then the Blessed One said to the brahmin, “Very good, brahmin, very good. Brahmin, in the future you will be a protector for the world’s blind who are without a guide, a tathāgata, an arhat, a totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, a sugata, a knower of the world, a tamer of persons, a charioteer, an unsurpassed one, a teacher of humans and gods—the blessed buddha known as Pūrṇa.”

After the Blessed One prophesied that the brahmin would attain unexcelled, total, and complete enlightenment, he disappeared from the sacrifice site and returned to Bamboo Grove.

The Sacrifice

When the Blessed One was in Śrāvastī there lived a certain brahmin. When the time came for him to marry he took a wife, and as they enjoyed themselves and coupled, one day his wife conceived. After nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful. At the elaborate feast celebrating his birth