Karmashataka 30.5

30.5

བྱས་ནས། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཡི་གེ་དང་བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས། ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེས་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། གཞུང་གི་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཕ་མ་གཉིས་ཤི་ནས་དེས་བསམས་པ། བྱད་གཟུགས་དང་ཐོས་པས་བདག་དང་མཚུངས་པ་ཡང་མེད་ན། ལྷག་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་མོ། །དེའི་ཕ་མ་ཡང་སྔོན་དུས་དུས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དེ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མ་ཡང་དུས་དུས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཕའི་ལུགས་དང་འཐུན་པར་གྱིས་ཤིག །ཁྱེའུ་དེ་ན་རེ་བྱད་གཟུགས་དང་ཐོས་པས་བདག་དང་མཚུངས་པ་མེད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་གིས་འདི་དག་ལ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་དེ་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཕྱིན་ཅད་དེ་དང་མི་འདྲུལ་བར་ནང་ཁྲིམས་བཅས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་དག་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་ལ་ཡོན་གནས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཅི་དགོས་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ས་བརྟོལ་ཏེ་གྱེན་དུ་འཕགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་བཏང་སྟེ། དེའི་ཁྱིམ་

they named him according to their clan.

They reared him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and as he grew up, he studied letters, brahminical customs and conduct, the syllables oṃ and bho, ritual purity, ritual actions, the collection of ashes, holding the ritual vase, the Ṛg Veda, the Yajur Veda, the Sāma Veda, the Atharva Veda, how to perform sacrificial rites, how to lead others in performing sacrificial rites, how to give and receive offerings, recitation, and recitation instruction. Trained in these procedures, he became a master of the six types of brahminical activities, and in time he mastered the eighteen sciences. He gained perfect comprehension of all the scriptures and defeated all in scriptural debate.

One day both of his parents died and he thought, “In both appearance and learning no one is my equal—where is there anyone better?” Since his parents had performed the sacrifice from time to time, the brahmins said to him, “Child, your parents performed the sacrifice from time to time. You should follow the custom of your father.”

“In both appearance and learning no one is my equal,” the young man replied. “Why then should I give gifts to others?”

As soon as the brahmins heard this they all became very unhappy with him, and they made an agreement among themselves not to associate further with him.¹⁸¹ He was similarly unhappy with them. “What need do I have to act as patron to such people?” he thought.

One day the Blessed One thought, “This young brahmin will pursue unexcelled, total, and complete enlightenment with single-minded resolve.” With this thought the Blessed One disappeared from the garden of Prince Jeta and, bursting forth from the floor of the young brahmin’s house, the Blessed One rose into the air, sending forth rays of light