Hetubindutika 37

37

སྤྱིའི་ངོ་བོ་ལ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་མེད་དེ། གང་གི་གཅིག་ནི་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་དང་། གཞན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་དོན་གཉིས་སུ་ཁས་བླངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སོ་སོར་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ལ་སྤྱི་གཞན་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྤྱི་གཞན་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི། དངོས་རྣམས་ཀུན་ལ་ལྡོག་པ་དང་། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་བློ། །སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་གཉིས་མེད་ན། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་རུང་འདིར་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་། །ཉེ་བར་བཏགས་པར་མི་འདོད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུས་སུ་བློ་བརྟེན་ཕྱིར། །འཁྲུལ་པར་བརྗོད་པ་དེ་འཁྲུལ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གང་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དབང་པོའི་བློར་མངོན་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཡང་གཉིས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་དེ་ཡོད་ན་འགྱུར་ན་གསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མ་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ཡང་ན་ཁྱབ་པར་ཉེ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་དེ་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ག་ལ་ཡིན། གསལ་བ་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོར་མི་སྲིད་དེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་རིགས་ནི་ཀུན་ལ་ཡོད། །གཅིག་དེ་གསལ་བས་གསལ་བ་ཉིད། །ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་ཀུན་ལ་མཐོང་། །དེ་ཡང་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མིན། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གསལ་བ་གཅིག་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་གྱུར་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་གསུམ་པོ་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོའམ་མ་ལུས་པའི་རྟེན་ལ་ཁྱབ་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་ན། །གང་ལ་ཅུང་ཟད་གཅིག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ཡང་རྟེན་གཅིག་ལ་མཐོང་བར་མཐོང་བར་ཞེན་གྱི་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེ་མཐོང་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རིགས་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་

There are not two aspects—vivid and non-vivid—in the nature of a universal. For if one were the aspect of what is seen and the other the intentional object of a cognition such as an inference, that would lead to the unwanted consequence of admitting two objects; because different appearances in each case are universally the reason for establishing real entities as different. That would lead to the unwanted consequence of another universal existing upon a universal, because it is admitted that there is no other universal. By this: / "If in all entities the intellect possessing exclusion and positive concomitance / lacks two natures of arising, / that too is unreasonable. / In this context, neither error / nor metaphorical designation is accepted. / Because the intellect is constant at all times, / to state it is an error is an error." / What was stated in this [verse] is also rejected. / If one were to claim that it is expressed in a sensory intellect, at that time it is unestablished; because one does not apprehend that non-vivid aspect of blue and the like in that vivid aspect of blue and the like. / Moreover, if the vivid were to follow upon the second and occur when it is present, how could that which possesses non-pervasion between two vivid [particulars] follow upon it? / Alternatively, if it is observed as pervasive, how could it not be cognized in that? / A vivid [nature] cannot possibly have a non-vivid nature, because they are one. / Thus it is said: / "If the universal exists in all, / that one, being vivid due to the vivid, / would, having no difference, be seen in all; / and it would not depend upon the vivid." / As it is said, even if it were observed in one vivid [particular], in the world one would see either the nature pervading all three [worlds] without exception or that which pervades all supports without exception; / and it is not tenable that something seen and unseen, even in the slightest, should be like the momentary and the like. / If it is objected: "Even if it is seen, one conceives of it as seen in a single support, but not in all"— / that is not so, because conceptual thought admits that it is seen. / It is unreasonable to claim that what is made an object by ascertainment is unascertained; therefore, if one sees a nature that has gone everywhere,