Vadanyaya 4

4

ཡིན་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་སྒྲུབ་པ་ནི། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དག་གིས་རབ་ཏུ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ནུས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་མེད་ན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་འདིའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་དེ་མེད་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཉེ་བར་བསྟན་ན། དེ་ལས་གཞན་ཡོད་ན་ཡང་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ནུས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞིང་དེ་ལ་གཞན་གྱི་ནུས་པ་མེད་ན་དེ་མི་འབྱུང་བ་ནི། དེ་ལྡོག་ན་ཡང་ལྡོག་པ་འདོད་རྒྱལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མ་བག་མར་ལེན་པའི་ཡུལ་དུ་ཕིན་ཌ་ཁར་རྫུར་སྐྱེའི། མ་བག་མར་ལེན་པ་མེད་པའི་ཡུལ་གཞན་དུ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་ན་དེ་དེའི་འབྲས་བུར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ཡང་རང་ཡོད་ན་དེ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འཁྲུལ་པར་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་འདྲ་བ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་བསྒྲུབས་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིའང་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་མི་བརྗོད་པའི་རྒོལ་བ་དེ་ནི་ཕམ་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །མ་བསྒྲུབས་ཤིང་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་པར་དེ་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་དེར་མ་གྲུབ་པས། དོན་གཞན་དེའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་ནི། ཡོད་ན་དེ་ཡོད་པའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩམས་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པས་དངོས་སུ་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཁས་བླངས་པ་ཡང་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་པོས་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་དོན་མ་དམིགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ནའི་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི་མེད་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པ་སྒྲུབ་པ་པོའི་མངོན་སུམ་ལོག་པས་ཀྱང་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་དོན་ནི། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་པའོ། །རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་གང་བསྐལ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མ་བསྐལ་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་

as an effect sign to prove a cause is established as having the nature of cause and effect with it by means of the epistemic instruments that establish existence and non-existence, like: 'When this exists, that arises; and even though other capable causes are present, when this is absent, that is absent.' In that way, it is established without doubt as its effect. Otherwise, if one merely presents 'when that is absent, this is absent,' one doubts its capacity, thinking 'even if others exist, this exists'; and its non-arising when another capacity is absent would make negative concomitance coincidental, just like 'piṇḍakhajjūra dates grow in a land where mothers are taken as wives, but not in other lands where mothers are not taken as wives.' When established in that way, that is established as its effect. Being established, its presence proves that presence, because cause and effect are invariable. It is also logical that all one's own causes and effects are uniformly invariable. If not so established, the proponent who does not state even the members of proof of an effect reason incurs a point of defeat. Since it was not demonstrated and the effect was not established, that was not established as an effect reason; for regarding an essential nature unrelated to the entity of another object, there is no certainty that if one exists the other exists. Because the intended thesis was not established, the effect sign that was explicitly accepted was not demonstrated. In non-apprehension as well, the non-apprehension of an object that is perceptible to an observer is an established proof. Non-existence is established from just such non-apprehension alone, but non-existence is not established by a reversal of the direct perception of a prover regarding that which is not perceptible. In that regard, an object that is perceptible is an essential nature possessing particular distinctions together with the complete assembly of other causes. An essential nature possessing distinctions is one that is not distant by way of the three kinds of distance, free from appearances that are not its own nature