Udanavarga 37

37

བཟོད་པའི་མཆོག་ཅེས་གསུངས། །ཉམ་ཆུང་བ་ལྟ་རྟག་ཏུ་སྒུར། །གཞན་གྱིས་ལྷག་པར་སྨད་བྱས་ཀྱང་། །སྟོབས་ལྡན་གང་ཞིག་བཟོད་བྱེད་པ། །དེ་ནི་བཟོད་པའི་མཆོག་ཅེས་གསུངས། །ཉམ་ཆུང་བ་ལྟ་རྟག་ཏུ་སྒུར། །གང་ཞིག་ཕ་རོལ་ཁྲོས་རིག་ནས། །བདག་ཉིད་ཉེ་བར་ཞི་བྱེད་པ། །དེ་ནི་བདག་དང་གཞན་དག་གི །འཇིགས་ཆེན་དག་ལས་སྐྱོབ་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཕ་རོལ་ཁྲོས་རིག་ནས། །བདག་ཉིད་ཉེ་བར་ཞི་བྱེད་པ། །དེ་ནི་བདག་དང་གཞན་དག་གི། །གཉི་གའི་དོན་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །བདག་ཉིད་དང་ནི་གཞན་དག་དང་། །གཉི་གའི་དོན་ནི་སྤྱོད་དེ་ལ། །སྐྱེ་བོ་ཆོས་ལ་མི་མཁས་རྣམས། །བྱིས་པ་ཡིན་ཞེས་སེམས་ཀྱང་སླ། །གཙོ་བོའི་ཚིག་ནི་འཇིགས་ཕྱིར་བཟོད་བྱེད་དང་། །ཐབ་ཟླའི་ཚིག་ནི་འཐབ་གཅུགས་རྒྱུ་བཟོད་པས། །གང་ཞིག་དམན་པའི་ཚིག་ལ་བཟོད་བྱེད་དེ། །བཟོད་པའི་མཆོག་ཅེས་དམ་པས་རབ་ཏུ་གསུངས། །བྱིས་པ་ཁྲོས་ནས་ཚིག་རྩུབ་དག །སྨྲས་ན་རྒྱལ་བར་འགྱུར་སྙམ་སེམས། །གང་ཞིག་ཚིག་དག་བཟོད་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱལ་བ་ཡིན། །བདེན་པར་སྨྲ་བྱ་ཁྲོ་མི་བྱ། །སློང་ལ་ཆུང་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ། །རྣམ་པ་འདི་གསུམ་གནས་ཀྱིས་ནི། །ལྷ་ཡི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཁྲོ་བའི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་མིས། །རང་གི་དོན་ཀྱང་མི་རྟོགས་པས། །འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བག་རྐྱོང་ལ། །ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ཚིག་སྨྲོས་ཤིག །གང་ཞིག་ཁྲོས་ལ་སླར་ཁྲོ་བ། །དེ་ནི་སྡིག་པ་ཅན་འགྱུར་བས། །ཁྲོས་ལ་སླར་ནི་མ་ཁྲོ་དང་། །ཐུབ་པར་དཀའ་བའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ། །ཁྲོ་བ་མེད་པས་ཁྲོ་བ་ཐུབ། །ལེགས་པས་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཐུབ། །སྦྱིན་པ་ཡིས་ནི་འཇུངས་པ་ཐུབ། །བདེན་པས་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཐུབ། །དུལ་ཞིང་རིགས་པས་འཚོ་བ་དང་། །ཁྲོ་བ་མེད་པ་ག་ལ་ཁྲོ། །ཡང་དག་ཤེས་པས་རྣམ་གྲོལ་བའི། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཁྲོ་བ་མེད། །ཁྲོ་བ་མེད་ལ་འཚེ་མེད་ལ། །འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོས་རྟག་བསྟེན་ཀྱང་། །སྐྱེ་བོ་སྡིག་ཅན་ཁྲོ་བ་དག །རི་བོ་བཞིན་དུ་སྒུར་བར་བྱེད། །གང་ཞིག་ཁྲོ་བ་བྱུང་བ་དང་། །ཤིང་རྟ་འཁྱམས་ལས་འཛིན་བྱེད་དེ། །འདུལ་སྦྱོང་མཁན་དུ་ངས་གསུངས་ཀྱི། །ཞགས་འདེགས་སྐྱེ་

Called the supreme patience; / For the weak always yield. / Even when severely disparaged by others, / The strong person who remains patient— / That is called the supreme patience; / For the weak always yield. / Whoever, knowing that another is angry, / Brings about peace in themselves, / Protects both oneself and others / From great terrors. / Whoever, knowing that another is angry, / Brings about peace in themselves, / Acts for the benefit / Of both oneself and others. / Towards the one who acts for the benefit / Of both oneself and others, / People unskilled in dharma / Think merely, "He is a fool." / Patient with a master's words out of fear, / And patient with a rival's words to avoid a quarrel; / But whoever is patient with the words of an inferior, / That is proclaimed by the noble as the supreme patience. / When a fool gets angry and speaks harsh words, / He thinks he has emerged victorious; / But the one who is patient with those words / Is ever the true victor. / Speak the truth and do not get angry; / Give to those who ask, even if it is little. / By means of these three foundations, / One will proceed to the realm of the devas. / A person overwhelmed by anger / Does not even understand their own benefit; / Therefore, remain composed in the midst of an assembly, / And speak words free of anger. / Whoever returns anger to an angry person / Becomes a wrongdoer thereby; / Do not return anger to one who is angry, / And you will conquer a battle hard to win. / Conquer anger through freedom from anger; / Conquer the bad through goodness; / Conquer stinginess through giving; / Conquer untruth through truth. / Tamed, living righteously, / And free from anger—how could they become angry? / For the wise who are thoroughly liberated through true knowledge, / There is no anger at all. / Though the noble constantly rely on / Non-anger and non-harming, / Evil people who are prone to anger / Bend beneath it like a mountain. / Whoever holds back arising anger / Like a chariot running wild, / That one I declare to be a true charioteer; / Other folk merely hold the reins.