Udanavarga 39

39

པར་འགྱུར་ཀུན་གྱིས། །དམ་ཆོས་བླ་མར་མཛད་པ་འདི། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དེ་བས་འདི་ན་བདག་དགའ་ཞིང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མདོན་འདོད་པས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དྲན་བྱས་ཏེ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་བླ་མར་བྱ། །མི་གང་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །དད་པ་མ་བསྐྱེད་བྱིས་པ་དེ། །རྒུད་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །སྲིན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོང་པ་བཞིན། །མི་གང་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཅན། །དེ་ནི་བདེ་བར་ཕ་རོལ་འགྲོ། །སྤྲིན་ཤུགས་ལྡན་པས་ཚོང་པ་བཞིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཉམ་མེད་མཚུངས་པ་མེད། །བདེ་བར་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་རབ་དབེན་པའི། །རྣམ་རྟོག་གཉིས་པོ་སྤྱོད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མུན་བསལ་ཕ་རོལ་གཤེགས་ཤིང་གྲགས་དང་ལྡན། །དེས་ནི་བརྙེས་བྱ་བརྙེས་ཤིང་ཡིད་དབང་གྱུར། །ཀུན་གྲོལ་ཟག་ཟད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྣམ་གྲོལ་ཐུགས་ལྡན་ཐ་བ་ཟག་མེད་རྣམས། །ལུས་ཅན་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ཕན་ཕྱིར་གཟིགས། །འགའ་ཞིག་རི་བོའི་སྤོ་ལ་འདུག་ནས་སུ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་ལྟ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བློ་བཟང་མྱ་ངན་བྲལ་བ་དག །ཆོས་ལས་བྱུང་བའི་ཁང་བཟངས་སྟེང་གཤེགས་ནས། །སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་རྒས་ཟིལ་གནོན་མྱ་ངན་གྱིས། །གདུངས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱན་གཟིགས་ནས། །འཆི་བ་མེད་པའི་སྒོ་མོ་འབྱེད་མཛད་ཀྱིས། །གང་དག་ཉན་འདོད་ཐེ་ཙོམ་བསལ་བར་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་གཅིག་པའོ།། །།ལེགས་པར་ཐོས་དང་ལེགས་སྤྱོད་དང་། །ཁྱིམ་ནས་ལེགས་པར་བྱུང་བ་དང་། །སྤོང་བར་བྱེད་པས་རབ་བསྐོར་ཅིང་། །དགེ་སྦྱོང་གི་ནི་རྗེས་མཐུན་ལེགས། །བྱིས་པ་མི་མཁས་པ་དག་ནི། །འཆི་བ་མེད་པ་ལྟ་བུར་སྤྱོད། །མཁས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དག་ལ། །མཚན་མོའི་ནད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཁྱིམ་ནི་ལེགས་གཡོགས་པ། །མུན་པས་ཁེབས་པའི་ནང་ཞུགས་ན། །གཟུགས་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་ནི། །མིག་ལྡན་བཞིན་དུ་མི་མཐོང་བ། །དེ་བཞིན་འདི་ན་རིགས་སྐྱེས་པའི། །མི་ནི་བློ་གྲོས་ལྡན་གྱུར་ཀྱང་། །སྡིག་པ་དང་ནི་དགེ་བའི་ཆོས། །མ་ཐོས་

All honor the saddharma as supreme: / This is the natural law of the fully awakened Buddhas. / Therefore, whoever here delights in virtue / And wishes to realize greatness of self / Should remember the Buddha's teaching / And revere the saddharma. / Any fool who has not developed / Faith in the Buddha's teaching / Will go to ruin, / Like merchants captured by rākṣasīs. / Any wise person who has developed / Faith in the Buddha's teaching / Will happily cross to the other shore, / Like merchants [borne] by Valāhaka. / Peerless and unequaled Tathāgatas, / Buddhas who dwell in the dual contemplation / Of the ease [of concentration] and complete seclusion, / Having dispelled the darkness, gone to the other shore, and attained renown, / Have attained what was to be attained and mastered their minds. / Totally liberated, with āsravas exhausted, utterly freed, / With liberated minds, untainted, free of āsravas, / They gaze [down] for the benefit of embodied beings in the worlds. / Just as someone standing on the summit of a mountain / Surveys all beings below, / So too do those of excellent intelligence, free from grief, / Ascend the palace made of the Dharma / And gaze upon the multitude / Oppressed by birth and aging, and tormented by grief. / Since they open the door to the deathless, / Let those who wish to hear dispel their doubt! / The Chapter on the Tathāgata, the twenty-first.
To listen well, to conduct oneself well, / To go forth properly from the household, / To be fully surrounded by renouncers, / And to live in harmony as a śramaṇa are good. / Foolish and ignorant people / Behave as though they were deathless; / The wise act toward the saddharma / Like an invalid during the night. / Just as when one enters a well-roofed house / That is shrouded in darkness, / Though shapes and forms exist, / Even one with eyes cannot see them; / So too in this world, even a man born of noble lineage, / Though endowed with intelligence, / Will not understand unwholesome / And wholesome dhammas until he has heard [the teachings].