Udanavarga 1.7

1.7

གང་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་འདོད་བྱེད་པ། །སྐྱེ་དང་རྒ་བར་ཉེ་བར་འགྲོ་འགྱུར་ཞིང་། །སྐྱེ་དགུ་སྲེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདུན་དུ་བདར། །རྒྱ་ནང་རི་བོང་ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པ་བཞིན། །སྲེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདུད་པའི་སེམས་ཅན་དག །སྲིད་དང་སྲིད་མིན་དག་ལ་སེམས་ཆགས་ཤིང་། །ཀུན་སྦྱོར་རོ་ལ་དགའ་བའི་བྱིས་པ་རྣམས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་བོ་གྲུབ་དང་བདེ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་། །བདུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་དང་ལྡན་པ་དེ། །རྒ་དང་འཆི་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །མ་དྲུང་ནུ་ཞོ་འདོད་པའི་བེའུ་དང་འདྲ། །འདི་ན་སྲེད་པ་དེ་འདྲ་སྤོང་བྱེད་པ། །སྲིད་དང་སྲིད་མིན་དག་ལ་སྲེད་བྲལ་ཞིང་། །དགེ་སློང་སྲིད་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་བྱེད་པ། །ལྷག་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་སྤང་དཀའ་བའི། །སྲེད་པའི་བུད་མེད་འདིས་བཀོལ་བ། །དེ་ཡི་མྱ་ངན་འཕེལ་འགྱུར་ཏེ། །རྩྭ་ལ་ཆར་པ་བབ་པ་བཞིན། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་སྤང་དཀའ་བའི། །སྲེད་པའི་བུད་མེད་འདི་སྤོང་བ། །དེ་ཡི་མྱ་ངན་ལྡོག་འགྱུར་ཏེ། །པད་མ་ལས་ནི་ཆུ་ཐིགས་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཇི་སྙེད་འདིར་ལྷགས་པ། །ཁྱེད་ལ་སྨྲ་ཡིས་ཁྱེད་བདེ་ཤིག །ཨུ་ཤིར་ཕྱིར་ནི་རྩྭ་བཞིན་དུ། །སྲེད་པ་རྩྭར་བཅས་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་། །སྐྱེས་བུ་སྲེད་པ་དང་འགྲོགས་ན། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་འཁྱམ་འགྱུར་བས། །སྲེད་པ་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་ཤིག་དང་། །མྱ་ངན་མེད་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེར་ལེན་ཅིང་། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མངལ་དུ་འཇུག །གནས་སྐབས་འགྱུར་དང་གཞན་འགྱུར་བས། །སེམས་ཅན་འོང་དང་འགྲོ་བར་བྱེད། །འདིར་ནི་སྤང་དཀའི་སྲེད་པ་དེ། །སྤོངས་ལ་ས་བོན་ཆོད་ཅིག་དང་། །དེ་ལ་སྲེད་པ་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་ཡང་དུ་འཁོར་མི་འགྱུར། །དལ་འབྱོར་ཆུད་ནི་མ་གཟན་པར། །གང་གིས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ། །དོན་གཉེར་བཅིངས་ནས་འཇོག་བྱེད་པ། །ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་དེ་ལས་རྒོལ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ན་ཡང་། །དལ་འབྱོར་ཐལ་བས་འགྱོད་པར་འོང་། །གང་ཕྱིར་སྲིད་མཚོ་རྒྱུར་གྱུར་པ། །ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་འབྲས་ཀྱི་གཞི། །འཁྲི་

who always desire happiness / draw near to birth and old age; / living beings are driven forward by cravings, / just like a hare running frantically inside a net. / Beings who are tied by cravings / have minds attached to existence and non-existence; / fools who delight in the taste of fetters / will experience suffering again and again. / People who are devoid of accomplishments and joys, / and joined with the bond of Māra, / will follow after old age and death, / like a calf yearning for mother’s milk. / One who here abandons such craving, / who is free from craving for existence and non-existence, / a monk who overcomes existence, / passes entirely into nirvāṇa without remainder. / Whomever is enslaved by this woman of craving, / which is so difficult to abandon in the world, / their grief will increase, / just as rain falls on grass. / Whomever abandons this woman of craving, / which is so difficult to abandon in the world, / their grief turns away, / just like drops of water from a lotus. / Therefore, all of you gathered here, / I speak to you; may you be happy! / Just as [one digs] grass for the sake of uśīra root, / pull up craving by the roots along with its grass! / When a person keeps company with craving, / they wander for a very long time; / pull up craving by the roots, / and there will be no grief and no fear! / Repeatedly grasping, / repeatedly entering the womb, / through changing states and transformations, / sentient beings come and go. / Here, abandon that craving so hard to give up / and sever its seed; / then there will be no craving for it, / and one will not wander again. / Without wasting the opportunity of leisure and fortune, / by which striving is bound and placed / among gods and humans, / confront that craving for sensory objects. / Even if one is born in the hells, / one will regret the loss of leisure and fortune. / Because craving for sensory objects / is the cause of the ocean of existence and the basis of fruit, / like a creeping