Udanavarga 1.8

1.8

ཤིང་དྲ་བས་ཁེབས་བྱེད་པ། །གདུང་བར་བྱེད་པ་མ་བཏུལ་ན། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཡང་དང་ཡང་། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ལྡོག་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་རྩ་ནས་མ་བཏོན་ན། །བཅད་ཀྱང་ཕྱིར་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་བཞིན་སྲེད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མ་བཏོན་ན། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་མི་ལྡོག །དཔེར་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བྱས་པའི་མཚོན། །དེ་ཡིས་རྐུན་པོའི་མཐུ་ཡིས་བདག་གསོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་ནང་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །སྲེད་པས་ལུས་ཅན་ཉེ་བར་གསོད་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་སྲེད་ལས་སྡུག་བསྔལ་དག །འབྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་གྱིས་ཏེ། །སྲེད་སྤོངས་ཉེ་བར་ལེན་མེད་དང་། །དྲན་ལྡན་དགེ་སློང་ཀུན་དུ་རྒྱུས། །སྲེད་པའི་ཚོམས་ཏེ་གསུམ་པའོ།། །།བག་ཡོད་འཆི་མེད་གནས་ཡིན་ཏེ། །བག་མེད་པ་ནི་འཆི་བའི་གནས། །བག་ཡོད་འཆི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བག་མེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འཆི། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་དེ་རིག་པས། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་བག་དང་བཅས། །བག་ཡོད་པ་ལ་རབ་དགའ་བ། །འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དགའ་བ་ཡིན། །དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་བསྒོམས་པ་དང་། །རྟག་ཏུ་ཕ་རོལ་གནོན་བརྟན་པའི། །བརྟན་པས་གྲུབ་བདེ་བླ་མེད་པ། །མྱ་ངན་འདས་ལ་རེག་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་མཁས་པས་བག་ཡོད་པས། །བག་མེད་བཅོམ་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ཤེས་རབ་ཁང་བཟངས་སྟེང་འཛེགས་ནས། །མྱ་ངན་མེད་པས་གདུང་བཅས་དང་། །བརྟན་རྣམས་རི་བོའི་སྤོ་དག་ལས། །ས་སྟེངས་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བལྟ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་ནི་བག་ཡོད་དང་། །ཡང་དག་སྡོམ་དང་དུལ་བ་ཡིས། །མཁས་པས་གླིང་དུ་བྱས་ནས་ནི། །ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་ཟློག །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ཞིང་དྲན་དང་ལྡན་པ་དང་། །སྤྱོད་པ་གཙང་ཞིང་བརྟགས་ནས་བྱེད་པ་དང་། །ཡང་དག་སྡོམ་དང་ཆོས་ཀྱིས་འཚོ་བ་དང་། །བག་ཡོད་རྣམས་ཀྱི་གྲགས་པ་མངོན་པར་འཕེལ། །ལྷག་པའི་སེམས་ལ་བག་བྱ་སྟེ། །ཐུབ་པའི་ཐུབ་གཞི་རྣམས་ལ་བསླབ། །ཉེར་ཞི་རྟག་ཏུ་དྲན་ལྡན་པའི། །སྐྱོང་བ་མྱ་ངན་མེད་པ་ཡིན། །དམན་པའི་

vine that covers with its net, / if one does not subdue what torments, / this suffering will occur again and again, / and will never turn away. / Just as a tree whose roots are not pulled out, / though cut down, will only grow back again, / likewise, unless the latent tendencies of craving are pulled out, / this suffering will not cease again and again. / For example, just as a weapon made by oneself / kills oneself through the power of a thief, / likewise, craving that arises from the inner mind / brings about the destruction of the embodied being. / Thus, knowing the disadvantages / that suffering arises from craving, / a monk who has abandoned craving, lacks grasping, / and possesses mindfulness, roams everywhere. / Chapter 3: Craving. / / Heedfulness is the place of the deathless; / heedlessness is the place of death. / The heedful do not die, / but the heedless are always dying. / Knowing this distinction, / the wise are heedful; / thoroughly delighting in heedfulness, / they rejoice in the domain of the noble ones. / Continuously meditating on that / and always steadfast in overpowering [the defilements], / the steadfast touch nirvāṇa, / the unsurpassed attainment and bliss. / When the wise person, through heedfulness, / overcomes heedlessness, at that time / climbing to the top of the palace of wisdom, / sorrowless, they look upon the sorrowful, / and the steadfast look from mountain peaks / down upon the fools on the ground. / Through diligence and heedfulness, / through restraint and self-control, / the wise person makes an island / and turns back the great river. / Possessing diligence and mindfulness, / clean in conduct and acting with consideration, / living with restraint and according to the Dharma, / the renown of the heedful flourishes. / Be mindful regarding the higher mind, / and train in the foundational disciplines of the sage; / the protector who is tranquil and always mindful / is sorrowless. / Pursuing low