Udanavarga 2.12

2.12

ཞིང་། །རིག་དང་རྐང་པར་ལྡན་ཞིང་དྲན་ལྡན་པའི། །སྐྱོབ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་སྤོང་བར་མཛད། །འདུལ་སྦྱོང་བྱེད་པས་ལེགས་བཏུལ་རྟ་ལྟ་བུར། །གང་ཞིག་དབང་པོ་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་ཡིས། །ཁྲོ་བ་སྤོང་ཞིང་ཟག་པ་ཟད་བྱེད་པ། །ཐུབ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་ཡི་བར་དུ་མྱོང་། །བག་ཡོད་པ་ཡིས་བག་མེད་དང་། །མི་ཉལ་མང་པོས་གཉིད་ལོག་དང་། །རྟ་བཟངས་ཀྱིས་ནི་རྟ་རྒོད་ལྟར། །ཤིན་ཏུ་མཁས་པས་སྤངས་ནས་འགྲོ། །རྟ་བཟངས་ལ་ནི་ལྕག་བཞིན་དུ། །གང་ཞིག་ངོ་ཚ་ཤེས་སྟེན་ཅིང་། །ཤེས་རབ་ལེགས་པར་མཉམ་བཞག་པ། །དེས་ནི་སྡིག་པ་སེལ་བར་བྱེད། །དུལ་བ་འདུན་སར་འགྲོ་བྱེད་ཅིང་། །དུལ་བ་རྒྱལ་པོ་ལྷག་པར་ཞོན། །གང་ཞིག་ཚིག་ངན་བྱེད་པ། །དུལ་བ་མི་ཡི་ནང་ན་མཆོག །གླང་པོའི་ནང་ན་གླང་ཆེན་དང་། །སིན་དུའི་ཅང་ཤེས་རྟ་དང་ནི། །དྲེའུ་འདུལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་བས་བདག་ཉིད་འདུལ་བ་མཆོག །བདག་ཉིད་ལེགས་འདུལ་གང་ཡིན་པའི། །མཁས་དེས་ཞི་བ་ཐོབ་འགྱུར་གྱི། །བཞོན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ས་དེ་མངོན་པར་འཐོབ་མི་སྲི་སྲིད། །གླང་པོའི་ནང་ན་གླང་ཆེན་དང་། །སིན་དུའི་ཅང་ཤེས་རྟ་དང་ནི། །དྲེའུ་འདུལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་བས་བདག་ཉིད་འདུལ་བ་མཆོག །བདག་ཉིད་ལེགས་འདུལ་དྲན་ལྡན་གང་། །དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་གྱ། །བཞོན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ས་དེ་མངོན་པར་འཐོབ་མི་སྲི་སྲིད། །གླང་པོའི་ནང་ན་གླང་ཆེན་དང་། །སིན་དུའི་ཅང་ཤེས་རྟ་དང་ནི། །དྲེའུ་འདུལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་བས་བདག་ཉིད་འདུལ་བ་མཆོག །བདག་ཉིད་ལེགས་འདུལ་དྲན་ལྡན་གང་། །དེས་ནི་འགྲོ་རྣམས་སྤོང་འགྱུར་གྱི། །བཞོན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ས་དེ་མངོན་པར་འཐོབ་མི་སྲིད། །གླང་པོའི་ནང་ན་གླང་ཆེན་དང་། །སིན་དུའི་ཅང་ཤེས་རྟ་དང་ནི། །དྲེའུ་འདུལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་བས་བདག་ཉིད་འདུལ་བ་མཆོག །བདག་ཉིད་ལེགས་འདུལ་གང་ཡིན་དེས། །འཆིང་བ་བཅད་ནས་འགྲོ་འགྱུར་གྱི། །བཞོན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ས་དེ་མངོན་པར་འཐོབ་མི་

and possessing knowledge and conduct and mindfulness, / those protectors completely abandon suffering. / Like a well-trained horse disciplined by a trainer, / whoever restrains their faculties properly, / abandons anger, and destroys the taints, / even the gods cherish those sages. / The heedful [leaves behind] the heedless, / the awake leaves behind the many sleeping, / as a swift steed leaves behind a wild nag, / the deeply wise one departs, leaving them behind. / Just as a whip onto a thoroughbred horse, / whoever relies on modesty / and possesses wisdom well concentrated, / removes evil deeds. / The tamed is led to assemblies, / the king mounts upon the tamed; / whoever endures harsh words, / the tamed is supreme among humans. / Among elephants the elephant-bulls, / and the thoroughbred horses of Sindh, / and whichever mules are trained, / better than those is taming oneself. / That wise person who tames themselves well / will attain peace; / by means of those mounts, / that state can never be reached. / Among elephants the elephant-bulls, / and the thoroughbred horses of Sindh, / and whichever mules are trained, / better than those is taming oneself. / Whoever is mindful and tames themselves well / will reach the end of suffering; / by means of those mounts, / that state can never be reached. / Among elephants the elephant-bulls, / and the thoroughbred horses of Sindh, / and whichever mules are trained, / better than those is taming oneself. / Whoever is mindful and tames themselves well / will abandon all destinies; / by means of those mounts, / that state can never be reached. / Among elephants the elephant-bulls, / and the thoroughbred horses of Sindh, / and whichever mules are trained, / better than those is taming oneself. / Whoever tames themselves well / will cut through fetters and go; / by means of those mounts, / that state can never