Udanavarga 2.15

2.15

པ་ཡིན། །ཁྲོ་བའི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། །དགེ་སྦྱོང་ལམ་དང་བཀུར་སྟི་དང་། །འཁུ་དང་ལྔ་པ་དྲན་པ་སྟེ། །སིལ་བུ་ཆུ་དང་མེ་ཏོག་དང་། །རྟ་དང་ཁྲོ་བ་བཅུ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཀུན་རིག་ཀུན་ཟིལ་གནོན། །འདི་ན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་མ་གོས་ཤིང་། །ཀུན་སྤངས་སྲེད་ཟད་རབ་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཉིད་ཀྱིས་མངོན་མཁྱེན་པ་ལ་སུ་ཡིས་བསྟན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷ་མིའི་སྟོན་པ་སྟེ། །སྟོབས་རྣམས་ཀུན་ལྡན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ང་། །བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ནས་ཉིད་ཀྱིས་རབ་སྟོན་པ། །མཚུངས་མེད་མཉམ་མེད་ང་ལ་སུ་ཡིས་བས་བསྟན། །ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དགྲ་བཅོམ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་བླ་མེད་དང་། །ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན། །བདུད་རྣམས་ཟིལ་གནོན་རྒྱལ་བ་ང་། །ང་དང་འདྲ་བ་མེད་པས་ན། །ང་ལ་སློབ་དཔོན་སུ་ཡང་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གཅིག་པུ་ཡིས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བླ་མེད་བརྙེས། །གང་ཞིག་ཟག་པ་ཟད་བརྙེས་པ། །རྒྱལ་བ་ང་འདྲར་ཤེས་པར་གྱིས། །སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་ང་རྒྱལ་བས། །དེ་བས་ཉེ་འགྲོ་ང་རྒྱལ་བ། །འཇིག་རྟེན་ཡུལ་སྲེད་རྒལ་བ་ཡི། །ཀུན་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་མ་བསྟན་པར། །ཀུན་ནས་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པས། །བཱ་ར་ཎ་སཱིར་སོང་ནས་སུ། །ངས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བརྡུང་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་སུས་ཀྱང་མ་བསྐོར་བའི། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བྱས། །དཔའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །འདི་ན་ཆོས་ཀྱིས་འདུལ་བར་མཛད། །དེ་དག་ཆོས་ཀྱིས་བཏུལ་བ་ལ། །མཁས་པ་སུ་ཡང་སྨོད་མི་བྱེད། །བརྟན་གང་ཏིང་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཤིང་། །ངེས་འབྱུང་ཞི་ལ་དགའ་བ་དང་། །སྐུ་ཡི་ཐ་མ་འཛིན་པ་ཡི། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲགས་ལྡན་པ། །ཤེས་རབ་མྱུར་བ་དེ་དག་ལ། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད། །གང་དག་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །གང་དག་མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་དང་། །གང་དག་ད་ལྟར་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །མང་པོའི་མྱ་ངན་སེལ་མཛད་པ། །བཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་བཞུགས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་བཞུགས་པར་

Chapter 20: Anger.

The summary:
The Śramaṇa, the Path, Honor, / Malice, and Mindfulness as the fifth; / Miscellaneous, Water, Flowers, / Horses, and Anger as the tenth.

"All-knowing and overcoming all in this world, / Untainted here by any conditioned phenomena, / Having abandoned all, liberated through the exhaustion of craving— / Having directly realized this by myself, by whom could I be instructed? / The Tathāgata is the teacher of gods and humans; / Endowed with all powers, I am the omniscient one. / Having attained enlightenment, I teach it myself; / Incomparable and peerless, by whom could I be instructed? / I am the arhat in the world; / In the world I am unsurpassable; / In the world together with its gods, / I am the victor who overpowers the Māras. / Since there is none like me, / I have no teacher whatsoever. / Alone in this world, / I have attained unsurpassable complete enlightenment. / Know that whoever has attained the exhaustion of taints / Is a victor like me! / Since I have conquered sinful states, / Therefore, Upaka, I am the victor. / Having crossed the worldly craving for sensory realms, / The omniscient Buddha entered nirvāṇa. / Because people in the world do not understand the origin [of suffering] / Without being shown, / I went to Vārāṇasī / And beat the drum of the Dharma, / Setting into motion the wheel of the Dharma / That no one in the world had set into motion." / The heroic Tathāgatas / Tame [beings] here through the Dharma. / When they are tamed through the Dharma, / No wise person criticizes. / The steadfast ones who enter meditative absorption, / Delight in renunciation and calming, / And hold their final physical form— / In these fully awakened Buddhas of renown / With swift wisdom, / Gods and humans rejoice. / The Buddhas of the past, / The Buddhas who are yet to come, / And the fully awakened Buddhas of the present / Who dispel the sorrow of many, / Those who have dwelled, who dwell, / And likewise those who will dwell— / All of them revere the sublime Dharma; / This is the essential nature of the fully awakened Buddhas. / Therefore, here, one who loves oneself / And aspires to great majesty / Should remember the Buddha's teaching / And revere the sublime Dharma. / The foolish person who does not generate faith / In the teaching of the Buddha / Will go to a state of ruin, / Like merchants captured by rākṣasīs. / The wise person who generates faith / In the teaching of the Buddha / Safely reaches the other shore, / Like merchants on a swift cloud [horse]. / The Tathāgatas are peerless and incomparable. / Delighting in wholesome thoughts and likewise in complete solitude, / The Buddhas who engage in these two thoughts / Have dispelled darkness, gone beyond, and are renowned. / They have attained what was to be attained and mastered their minds. / Totally liberated, their taints exhausted, thoroughly free, / Endowed with a liberated mind, steady and untainted, / They look upon the world of embodied beings to benefit them. / Just as someone standing on a mountain peak / Looks down upon all creatures, / Likewise, the virtuous and sorrowless ones, / Having ascended the mansion arisen from Dharma, / Look upon the people overwhelmed by birth and old age / And afflicted with suffering; / Thus they open the door to the deathless: / Let those who wish to hear dispel their doubt!