Karunapundarikasutra 67

67

རྒྱུན་གང་ཡིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཅག་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཉོན་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་ལས་གང་སུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདོད་པ་དང་། བསོད་ནམས་འདོད་པས་ལོ་བདུན་དུ་གང་གི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཟས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བའི་ཙན་དན་ས་མཆོག་པ་དང་། ཙན་དན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་དག་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ནས་ལོང་ཤིག །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དགུ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་ཚིག་འཐུན་པར་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དག་བདག་ཅག་གིས་ལོ་བདུན་པོ་འདི་ལ་གང་གི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་ཞལ་ཟས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བའི་ཙན་དན་ས་མཆོག་པ་དང་། ཙན་དན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་དག་བླང་བར་བྱའོ། །གནོད་སྦྱིན་བཞི་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གིས་ནི་སྤོས་བླང་བར་བྱའོ། །གནོད་སྦྱིན་ལྔ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གིས་ནི་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་དག་བླང་བར་བྱའོ། །གནོད་སྦྱིན་ཉི་ཁྲིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་སྨན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་སྣ་ཚོགས་དག་གི་མཐུ་བླངས་ལ་ཞལ་ཟས་དང་། སྩང་ནན་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེར་མཐུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །གནོད་སྦྱིན་བདུན་ཁྲིས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དག་བདག་ཅག་གིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཟས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་མཐོང་བར་འདོད་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ཅིང་གྲུལ་བུམ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མིག་མི་བཟང་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྲུང་དང་། ཀླུ་དང་། དྲི་ཟ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་

Through that root of merit may we attain complete and perfect enlightenment.’

“The mahārāja Vaiśravaṇa said to them, ‘Now listen. Because you wish for good actions and wish for merit, you should fetch gośīrṣa sandalwood and uragasāra sandalwood from the other side of the ocean so that the brahmin Samudrareṇu may provide food for seven years to the Bhagavat and his saṅgha.’

“Then 92,000 yakṣas said with one voice, ‘Friends, we shall fetch gośīrṣa sandalwood and uragasāra sandalwood from the other side of the ocean so that the brahmin Samudrareṇu may provide food for seven years to the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus.’

“ ‘We shall fetch incense,’ said 46,000 yakṣas. ‘We shall fetch a variety of flowers,’ said 52,000 yakṣas. ‘We shall obtain the power of a variety of life-sustaining herbs for the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus and put that power into whatever food and drink is prepared,’ said 20,000 yakṣas. ‘Friends, we shall prepare the food for the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus,’ said 70,000 yakṣas.

“Noble son, the brahmin Samudrareṇu then wished to see the mahārāja Virūḍhaka. Then the mahārāja Virūḍhaka came to where the brahmin Samudrareṇu and so on was, up to and including many hundreds of thousands of kumbhāṇḍas, who developed the aspiration for the highest, most complete enlightenment. In the same way, the mahārājas Virūpākṣa and Dhṛtarāṣṭra and many hundreds of thousands of millions of trillions of nāgas and gandharvas developed the aspiration for the highest, most complete enlightenment.