The Lotus Sūtra 11: Bam po 11

11.1

ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ།། །།བམ་པོ་བཅུ་གསུམ་པ་སྟེ་ཐ་མ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ངས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཅིའི་སླད་དུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བགྱི། དེ་སྐད་ཅེས་

The Bhagavān said to the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati, “Noble one, if the hundred thousand quintillion beings in this world who are experiencing suffering were to hear the name of the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara they would all become freed from that mass of suffering.

“Noble one, if those who possess the name of the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara were to fall into a great mass of flames, they would all, through the splendor of the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, be freed from that burning great mass of flames.

“Noble one, if they call out to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara when they are swept away by rivers, those rivers will bring them to shallow waters.

“Noble one, if a hundred thousand quintillion beings were to set out to sea in a ship, sailing to find cowries, gold, jewels, pearls, beryl, conch, crystal, emeralds, coral, white coral, red pearls, and so on, and if a tempest blew them to the island of the rākṣasīs, and if among them one being would call on Avalokiteśvara, they would all become freed from that island of the rākṣasīs.

“Noble one, if someone being led to execution were to call on Avalokiteśvara, the weapons of the executioners would break into pieces and be scattered around.

“Noble one, if this world realm of a thousand million worlds

11.2

གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལ་སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་གང་དག་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་མིང་ཐོས་ན། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་མིང་འཛིན་པ་དེ་དག །གལ་ཏེ་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་ལྷུང་ན་ཡང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་གཟི་བརྗིད་ཀྱིས། མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལས་རབ་ཏུ་འབར་བ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་དག་གིས་ཁྱེར་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་བོས་ན། ཆུ་ཀླུང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཏིང་ཚུགས་པར་བྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་གྲུར་ཞུགས་ཏེ། འགྲོན་བུ་དང་། གསེར་དང་། ནོར་བུ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། བཻ་དཱུརྱ་དང་། དུང་དང་། མན་ཤེལ་དང་། རྡོའི་སྙིང་པོ་དང་། བྱི་རུ་དང་། སྤུག་དང་། མུ་ཏིག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དོང་བ་དེ་རྣམས། རླུང་ནག་པོས་སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་འཕངས་པར་གྱུར་ལ། དེ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་འགའ་ཞིག་གིས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་བོས་ན། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྲིན་མོའི་གླིང་དེ་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བཏགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་བསད་པར་བཀྲི་བ་ལས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་བོས་ན། གཤེད་མ་དེ་དག་གི་མཚོན་དེ་དག་དུམ་བུ་དུམ་བུར་ཆག་ཅིང་གྲུགས་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་

11.3

འདི་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོས་གང་བར་གྱུར་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་མིང་འཛིན་པ་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་ལ་ལ་ལྕགས་སྒྲོག་དང་། ཤིང་སྒྲོག་ཏུ་བཅུག་པར་གྱུར་ན་ཉེས་ཡོད་ཀྱང་རུང་ཉེས་མེད་ཀྱང་རུང་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་མིང་ནས་ཕྱུང་བས། ལྕགས་སྒྲོག་དང་ཤིང་སྒྲོག་ཏུ་བཅུག་པ་དེ་དག་གི་བུ་ག་བྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་མཐུ་ནི་དེ་འདྲའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་གཡོན་ཅན་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་དགྲ་ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་པས་ས་གང་བར་གྱུར་ཏེ། དེར་དེད་དཔོན་གཅིག་གིས་འདྲོན་པོ་མང་པོ་ཕལ་པོ་ཆེ་རིན་པོ་ཆེས་ཕྱུག་པ་དེད་དེ་དོང་བ་ལས། འདོང་བ་དེ་དག་གིས་གཡོན་ཅན་ཆོམ་རྐུན་དང་དགྲ་ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་པ་དེ་དག་མཐོང་སྟེ། མཐོང་ནས་ཀྱང་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ་བདག་ཅག་སྐྱབས་མེད་པར་ཤེས་པ་ལས་དེད་དཔོན་དེས་འདྲོན་པོ་མང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་མ་འཇིགས་ཤིག །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་མ་འཇིགས་ཤིག་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་སྒྲ་སྐད་གཅིག་ཏུ་བོས་ཤིག་དང་། དེས་ཁྱོད་ཆོམ་རྐུན་གྱིས་འཇིགས་པ་དང་དགྲའི་འཇིགས་པ་འདི་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོ་ལ། དེ་ནས་འདྲོན་པོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒྲ་སྐད་གཅིག་ཏུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་བོས་ཏེ། འཇིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་མིང་ནས་ཕྱུང་མ་ཐག་ཏུ། འདྲོན་པོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་

were to be filled with yakṣas and rākṣasas, none of them would even be able to look angrily at someone who possesses the name of the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara.

“Noble one, if there were beings who were bound in iron fetters or were placed in wooden stocks, whether they were guilty or not guilty, through calling out the name of the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara those iron fetters and those wooden stocks would open. Noble one, that is the kind of power that the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara has.

“Noble one, if this world realm of a thousand million worlds were to be filled with rogues, bandits, and foes who were holding weapons in their hands, and if a caravan leader was leading a great caravan of merchants who had obtained a great wealth in jewels, and those travelers saw the rogues, bandits, and foes holding weapons in their hands, and seeing them were frightened and terrified, knowing that they had no protection, and the caravan leader said to the caravan, ‘Do not be afraid! Noble ones, do not be afraid! Through calling out in one voice to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, who brings freedom from fear, he will free you from this fear of bandits and the fear of foes,’ and then the entire great caravan called out in one voice to Avalokiteśvara, saying, ‘We pay homage, we pay homage to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, who brings freedom from fear,’ the instant they called out his name, that entire great caravan would be freed from fear. Noble one, that is the kind of power that the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara has.

“Noble one, if those beings who engage in the conduct of desire pay homage to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara,

11.4

ཕྱུག་གི་མཐུ་ནི་དེ་འདྲའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་གང་དག་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་བྱས་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་བྱས་ན་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་བྱས་ན་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། བུད་མེད་བུ་ཕོ་འདོད་པ་གང་ལ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ན་དེ་ལས་བུ་ཕོ་འབྱུང་སྟེ། གཟུགས་བཟང་བ་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཁྱེའུའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་སྡུག་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པར་འབྱུང་ངོ་། །གང་བུ་མོ་འདོད་པ་དེ་ཡང་བུ་མོ་འབྱུང་སྟེ། གཟུགས་བཟང་བ་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་བུ་མོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་སྡུག་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་འབྱུང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་མཐུ་ནི་དེ་འདྲའོ། །གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་དག་དོན་ཡོད་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མིང་འཛིན་ལ། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གཱའི་ཀླུང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མིང་འཛིན་པ་དང་། ཡང་གང་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གཱའི་ཀླུང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་བཞུགས་ཏེ། འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་དེ་དག་ལ་ན་བཟའ་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་།

they will become free from desire. If those beings who engage in the conduct of anger pay homage to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, they will become free from anger. If those beings who engage in the conduct of ignorance pay homage to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, they will become free from ignorance. Noble one, that is the kind of great miraculous power that the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara has.

“Noble one, if a woman wishes to have a son and she pays homage to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, she will give birth to a boy who has the qualities of having a good body, being good looking, and being attractive. He will be dear and pleasing to many people and will generate roots of merit. A woman who wishes to have a girl will give birth to a girl, a girl who has the qualities of having a good body, being good looking, and being attractive. She will be dear and pleasing to many people and will generate roots of merit. Noble one, that is the kind of power that the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara has.

“Those who pay homage to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara and possess his name⁵⁹⁷ will obtain fruitful results.

“If we compare—to those who pay homage to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara and possess his name—those who pay homage to and possess the names of buddha bhagavāns as numerous as the grains of sand in sixty-two Ganges Rivers, or those who offer clothing, alms,

11.5

གཟིམས་ཆ་དང་། སྙུན་གྱི་གསོས་སྨན་དང་། ཡོ་བྱད་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱེད་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེད། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་གཞི་དེ་ལས་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མང་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་མང་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་སྙེད་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་། གང་གིས་ཐ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་ལན་གཅིག་བྱས་པ་དང་། མིང་འཛིན་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་གཉི་ག་མཉམ་སྟེ་ལྷག་པ་ཡང་མེད་འཕགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གཱའི་ཀླུང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མིང་འཛིན་པ་དང་། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མིང་འཛིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་གཉི་ག་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ཡང་ཟད་པར་བྱ་བ་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་མིང་འཛིན་པའི་བསོད་ནམས་དེ་ལྟར་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་འདི་ན་རྣམ་པར་རྒྱུ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་

beds, medicine at times of illness, and necessary utensils to living, present, and remaining buddha bhagavāns as numerous as the grains of sand in sixty-two Ganges Rivers, then, noble son, what do you think? How much merit has such a noble man or noble woman created?”

“Bhagavān, it will be great!” replied the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati. “Sugata, the merit that those noble men and noble women will have created on that basis will be great.”

“Noble one,” continued the Bhagavān, “the merit created by honoring those buddha bhagavāns will be the same, not more and not higher, as the merit created by paying homage just once to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara and possessing his name.

“The accumulation of merit from paying homage to and possessing the names of buddha bhagavāns as numerous as the grains of sand in sixty-two Ganges Rivers, and that created by paying homage just once to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara and possessing his name, will not easily be exhausted even in a hundred thousand quintillion eons.

“Noble one, in that way the merit from possessing the name of the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara is immeasurable.”

Then the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati inquired of the Bhagavān, “Bhagavān, how does the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara move around in this Sahā world realm? How does he teach the Dharma to beings?

11.6

ཕྱུག་གི་ཐབས་མཁས་པའི་ཡུལ་ནི་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་དག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་ཡོད་དོ། །གང་དག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས། ཁ་ཅིག་ལ་ཚངས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས། ཁ་ཅིག་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས། སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་དྲི་ཟའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །གནོད་སྦྱིན་གྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དབང་ཕྱུག་གིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་དབང་ཕྱུག་གི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཤ་ཟས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་ཤ་ཟའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །མཆོག་གིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་མཆོག་གི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དམག་དཔོན་གྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་དམག་དཔོན་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །བྲམ་ཟེས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་ལག་

What is the scope of the skillful methods of the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara like?”

The Bhagavān said to the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati, “Noble one, there are world realms where the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara teaches the Dharma to beings in the form of buddhas. There are world realms where the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara teaches the Dharma to beings in the form of bodhisattva mahāsattvas. The bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara teaches the Dharma to some beings in the form of a pratyeka­buddha, to some in the form of a śrāvaka, to some in the form of Brahmā, and to some in the form of Śakra. The bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara teaches the Dharma to some beings in the form of a gandharva. He teaches the Dharma in the form of a yakṣa to those beings who are to be guided by a yakṣa. He teaches the Dharma in the form of Īśvara to those beings who are to be guided by Īśvara. He teaches the Dharma in the form of Maheśvara to those beings who are to be guided by Maheśvara. He teaches the Dharma in the form of a cakravartin to those beings who are to be guided by a cakravartin. He teaches the Dharma in the form of piśāca to those beings who are to be guided by a piśāca. He teaches the Dharma in the form of Vaiśravaṇa to those beings who are to be guided by Vaiśravaṇa. He teaches the Dharma in the form of a general to those beings who are to be guided by a general. He teaches the Dharma in the form of a brahmin to those beings who are to be guided by a brahmin. He teaches the Dharma in the form of Vajrapāṇi to those beings who are to be guided by Vajrapāṇi.⁵⁹⁸

11.7

ན་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་མཆོད་ཅིག །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་འདི་འཇིགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་འདི་ན་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ཞེས་ཀུན་གྱིས་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཆོས་ཀྱི་དགབ་པ་སྩལ་བར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་ན་བྱིན་ཅིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བདག་གི་མགུལ་ནས་བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བཀྲོལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཆོས་ཀྱི་དགབ་པར་བྱིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བདག་ལས་ཆོས་ཀྱི་དགབ་པ་འདི་ལོངས་ཤིག །དེས་མ་བླངས་ནས་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་འདི་བདག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ལོངས་ཤིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་། འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་། མི་མ་

“Noble one, the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara possesses such inconceivable qualities. Therefore, make offerings to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara!

“Noble one, the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara gives freedom from fear to beings who are afraid. Therefore in this Sahā world realm he is known as ‘He Who Gives Freedom From Fear.’”

Then Akṣayamati said to the Bhagavān, “Bhagavān, we will give a Dharma gift to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara.”

“Noble one,” said the Bhagavān, “know that it is the time, and give it.”

Then the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati took from around his own neck a long necklace of pearls of the value of a hundred thousand silver coins and gave it as a Dharma gift to the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, saying, “Superior being, accept from me this Dharma gift.” When he did not take it, the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati implored the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, “Noble one, accept this string of pearls out of compassion for me!”

Then the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, with compassion for the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati, and through compassion for devas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kinnaras, mahoragas, humans, and nonhumans,

11.8

ཡིན་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ལས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བླངས་སོ། །བླངས་ནས་ཆ་གཉིས་སུ་བགོས་ཏེ་བགོས་ནས་ཆ་གཅིག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་ཕུལ་ལོ། །ཆ་གཅིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་མང་གི་རིན་པོ་ཆེའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་ལོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་འདི་ན་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་རྣམ་པར་རྒྱུའོ། །དེ་ལ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྒྱལ་མཚན་ཁྲ་བོས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་ལ། །དེ་ཡི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཀུན་དྲིས་པ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་འདི་ལྟར་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་འདི་བགྱི། །དེ་ནས་དེ་ཡིས་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་བལྟས་ཏེ། །སྨོན་ལམ་རྒྱ་མཚོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས། །རྒྱལ་མཚན་ཁྲ་བོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཉོན། །བསྐལ་པ་བསམ་ཡས་བྱེ་བ་དུ་མ་བརྒྱར། །སངས་རྒྱས་སྟོང་ཕྲག་བྱེ་བ་མང་པོ་ལ། །སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་སྦྱངས། །དེ་དག་ཁོ་བོས་རབ་ཏུ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །མཉན་པར་བྱེད་ཅིང་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དང་། །རིམ་གྱིས་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡང་། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་དང་ནི་མྱ་ངན་ཐམས་ཅད་སོལ། །གལ་ཏེ་གསོད་པས་མེ་ཡི་དོང་དུ་ཡང་། །གསད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་བོར་བའི་མིས། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །ཆུས་བཏབ་བཞིན་དུ་མེ་དག་ཞི་བར་འགྱུར། །རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་མྱ་ངམ་རྒལ་ན་ཡང་། །ཀླུ་དང་འབྱུང་པོ་ལྷ་མ་ཡིན་གནས་སུ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །ཆུ་ཡི་ནང་དུ་ནམ་ཡང་མི་ནུབ་བོ། །རབ་ཏུ་སྡང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་གསད་པའི་ཕྱིར། །རི་རབ་ལྷུན་པོའི་རྩེ་ནས་བོར་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །ཉི་མ་ལྟ་བུར་ནམ་མཁའ་གནས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཡི་ནི་རི་དག་ཀྱང་། །གསད་པའི་ཕྱིར་ནི་སྤྱི་བོར་འོངས་ན་ཡང་། །

accepted the string of pearls from the bodhisattva mahāsattva Akṣayamati. When he had accepted it he divided it into two. One half he offered to Bhagavān Śākyamuni and one half he offered to the precious stūpa of the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Prabhūtaratna.

“Noble son, this is the manner in which the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara miraculously moves around in this Sahā world realm.”

Then his nature was described:⁵⁹⁹

The multicolored banner,⁶⁰⁰ Akṣayamati,⁶⁰¹
Asked for the cause of this name’s meaning:
“For what reason is this son of the jinas
Called Avalokiteśvara?” {1}

Then he gazed into the directions
And spoke these words to that ocean of prayers,
That multicolored banner, Akṣayamati:⁶⁰²
“Listen to the conduct of Avalokiteśvara. {2}

“For many countless billion eons,
Just as he had prayed, he purified himself
Under many thousands of millions of buddhas.
I shall describe this, so listen to me! {3}

“Hearing, seeing, and thus
Subsequently remembering this⁶⁰³
Will be fruitful for beings in this world,
Eliminating all the suffering and misery of existence. {4}

“If someone were thrown by a murderer
Into a pit of fire in order to be killed,
If they were thinking of Avalokiteśvara
The fire would be extinguished as if by water. {5}

“If someone is crossing a perilous ocean⁶⁰⁴
Where nāgas, makaras,⁶⁰⁵ asuras, and bhūtas reside,
If they are thinking of Avalokiteśvara
They will never sink in the water.⁶⁰⁶ {6}

“If someone were thrown by a murderer
Off the summit of Meru, in order to be killed,
If they were thinking of Avalokiteśvara
They would stay in the sky like the sun. {7}

“If a mountain made of vajra were thrown
Onto someone’s head to kill them,

11.9

སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །བ་སྤུའི་ཁུང་ཙམ་གཙེས་པར་མི་ནུས་སོ། །གསད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་ཏེ། །དགྲ་ཚོགས་མང་པོས་ཀུན་ཏུ་བསྐོར་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱམས་པའི་སེམས་སུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གསོད་པ་ཉེ་བར་འོངས་ནས་སུ། །གཤེད་མ་མི་ཡི་དབང་དུ་གྱུར་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །དེ་ཡི་མཚོན་ཆ་དུམ་བུ་དུམ་བུར་འགྱུར། །དེ་སྟེ་ཤིང་ངམ་ལྕགས་ལས་བྱས་པ་ཡི། །ཁོང་སྒྲིལ་དང་ནི་གདོས་ཀྱིས་བཅིངས་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །བཅིངས་པ་མྱུར་དུ་རྣམ་པར་བཅད་པར་འགྱུར། །སྔགས་དང་སྟོབས་དང་སྨན་དང་རིག་སྔགས་དང་། །རོ་ལངས་པ་དང་འབྱུང་པོ་ལུས་འཇིགས་པ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །གང་ནས་རབ་ཏུ་བཏང་བ་དེ་སླར་འགྲོ། །གནོད་སྦྱིན་ལྷ་མིན་འབྱུང་པོ་ཀླུ་འབར་བ། །མདངས་འཕྲོག་པ་ཡིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །བ་སྤུའི་ཁུང་ཙམ་གཙེས་པར་ཡོང་མི་ནུས། །མཆེ་བ་སེན་རྣོན་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་ཡི། །གཅན་གཟན་མ་རུངས་པ་ཡིས་བསྐོར་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །མྱུར་བར་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་ཡང་འགྲོ་བར་འགྱུར། །མིག་འཇིགས་མེ་ལྕེ་ལྟ་བུར་འོད་འཕྲོ་བ། །མིག་དུག་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་གདུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །བཟང་པོའི་གློག་ཀྱང་འབྱུང་ཞིང་སྟུག་པ་ཡི། །སྤྲིན་ལས་ལྕེ་དང་སེར་བ་ཆར་འབབ་པ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་མྱུར་བར་རབ་ཏུ་ཞི། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་བརྒྱ་ཡིས་གཙེས་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་གཟིར་བའི་སེམས་ཅན་མཐོང་། །ཡེ་ཤེས་དགེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱན་རས་གཟིགས། །དེ་བས་ལྷར་བཅས་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པ་པོ། །རྫུ་འཕྲུལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་སོང་བ་སྟེ། །ཐབས་དང་ཡེ་ཤེས་ཡངས་

If they were thinking of Avalokiteśvara
Not even a pore would be harmed. {8}

“If a crowd of enemies surrounded someone,
Holding weapons, intending to kill them,
If they were thinking of Avalokiteśvara
In that instant they would become friends. {9}

“If someone is under the power of an executioner
And is approaching the place of execution,
If they are thinking of Avalokiteśvara
The executioner’s sword will disintegrate. {10}

“If someone is chained in iron fetters
Or imprisoned in wooden stocks,
If they are thinking of Avalokiteśvara
Their bonds will quickly break apart. {11}

“Spirits and vetālas, who destroy the body,
From the power of mantras, spells, and herbs
Return to the place from where they were sent,
If they are thinking of Avalokiteśvara. {12}

“If someone were surrounded by nāgas, yakṣas, asuras,
Bhūtas, and rākṣasas, who steal the vitality of beings,
If they were thinking of Avalokiteśvara
Not even a pore would be harmed. {13}

“If someone were surrounded
By terrifying, malevolent wild beasts with sharp fangs,
If they were thinking of Avalokiteśvara
They would quickly scatter in all directions. {14}

“If someone were surrounded by snakes⁶⁰⁷
Whose terrifying eyes emit light that is like fire,⁶⁰⁸
If they were thinking of Avalokiteśvara
They would quickly cease to be poisonous. {15}

“If thunderbolts and hail fall from dense clouds
Along with thunder⁶⁰⁹ and lightning,
If they are thinking of Avalokiteśvara
They will quickly cease in that instant. {16}

“He sees beings tormented by many sufferings,
Oppressed by many hundreds of sufferings.
He looks⁶¹⁰ at them with the power of excellent wisdom
And thus he is the protector of the world and its devas. {17}

“He has attained the perfection of miraculous power;
He is skilled in vast wisdom and methods.

11.10

པ་བསླབས་པས་ན། །ཕྱོགས་བཅུའི་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། །མ་ལུས་ཞིང་ཀུན་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་སྣང་། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ངན་འགྲོའི་འཇིགས་པ་དང་། །མི་ཁོམ་པ་དང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། །བྱོལ་སོང་དང་ནི་གཤིན་རྗེས་བསྐོར་བ་ཡང་། །སྐྱེ་རྒ་ན་བས་གཟིར་བ་མཐར་ཞི་བྱེད། །ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་སྤྱན་དེ་བྱམས་པའི་སྤྱན། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་སྤྱན། །སྙིང་རྗེའི་སྤྱན་དང་བྱམས་པའི་སྤྱན་དང་ལྡན། །ཞལ་བཟང་སྤྱན་བཟང་ཤིན་ཏུ་ལྟ་འདོད་པ། །དྲི་མ་མེད་པ་དྲི་མ་བལ་བའི་འོད། །རབ་རིབ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་འོད། །སྤྲིན་གྱིས་ཆོད་པར་གྱུར་པ་མེད་པའི་འོད། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ལྷག་གེ་ལྷང་ངེར་མཛེས། །སྙིང་རྗེ་ལས་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་གྲགས་པ་སྟེ། །དགེ་བའི་ཡོན་ཏན་བྱམས་ཡིད་སྤྲིན་ཆེན་པོ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མེ་ཞི་བྱེད། །ཆོས་ཀྱི་ཆར་པ་བདུད་རྩི་རབ་ཏུ་འབེབས། །ཐབ་མོ་དང་ནི་རྩོད་ཅིང་འགྱེད་པ་ཡི། །འཇིགས་ཆེན་གཡུལ་ངོར་སྐྱེས་བུ་སོང་ན་ཡང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་ན་ནི། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་དགྲ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི། །སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་དང་རྔ་བོ་ཆེ་ཡི་སྒྲ། །འབྲུག་གི་སྒྲ་དང་ཚངས་པའི་དབྱངས་སྙན་པ། །དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སྟེ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་དྲན་པར་བྱ། །དག་པའི་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་པོ། །ཐེ་ཚོམ་མ་ཟ་དྲན་བྱོས་དྲན་པར་གྱིས། །འཆི་བའི་ཚེ་དང་ཉོན་མོངས་གཙེས་པའི་ཚེ། །མགོན་དང་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དུ་ཡང་འགྱུར། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙིང་རྗེ་བྱམས་པའི་སྤྱན། །ཡང་དག་ཡོན་ཏན་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཆེ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོར་ཕྱག་བྱར་འོས། །འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་སུ་ཡང་འགྱུར། །འཇིགས་དང་མྱ་ངན་ཐམས་ཅད་འཇིག་བྱེད་པ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་དེ་ནི་དྲན་པར་བྱ། །འཇིག་རྟེན་དབང་གི་རྒྱལ་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ། །དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་འཇིག་རྟེན་མཆོད། །བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་སྤྱད་ནས་སུ། །རྡུལ་བྲལ་བླ་

He sees the worlds everywhere in the ten directions
And all the realms without exception. {18}

“He ends the terrors of beings in the lower realms,
In unfortunate existences, and in the hells,
Who are animals, or under the command of Yama,⁶¹¹
And the agonies of birth, aging, sickness, and death.⁶¹² {19}

“I strongly wish to see the beautiful eyes and face
Of the one who has virtuous eyes, loving eyes,
Who has the eyes that have special method and wisdom,⁶¹³
And has compassionate eyes and loving⁶¹⁴ eyes. {20}

“He is an immaculate light, free of stains,
The sunlight of wisdom free of darkness,
A light that is not obscured by clouds,
Beautifully illuminating the world, {21}

“With the roar of conduct that comes from compassion,⁶¹⁵
And the good qualities of the great clouds of kindness.
You send down the nectar of the rain of the Dharma
That extinguishes the fire of the kleśas of beings. {22}

“If someone is in the midst of fighting and battle,
In the great terror of humans at war,
If they are thinking of Avalokiteśvara
Immediately the enemies will be pacified.⁶¹⁶ {23}

“The thunder from clouds, the beat of a drum,
Thunderclaps⁶¹⁷ and the voice of Brahmā
Should make one think of Avalokiteśvara,
Who has reached the perfection of the scope of the voice. {24}

“Free of doubt, think and think again
Of that pure being, Avalokiteśvara.
When dying or tormented by pain
He will be your protector, refuge, and defender. {25}

“He has reached the perfection of all good qualities.
He has eyes of kindness and compassion for all beings.
He has true qualities, a great ocean of qualities.
One should pay homage to Avalokiteśvara.⁶¹⁸ {26}

“He thus has compassion for beings,
And in a future time will become a buddha
Who will eliminate all fear and misery.⁶¹⁹
You should think of Avalokiteśvara.⁶²⁰ {27}

“He is the chief king, the lord of the world.⁶²¹
The world makes offerings to him, the source of the bhikṣus’ Dharma.
Having practiced for many hundreds of eons,
He has attained the stainless, highest enlightenment. {28}

11.11

ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ། །འདྲེན་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་གཡས་གཡོན་ནས། །བསིལ་ཡབ་ཐོགས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཡོབ་ཅིང་འདུག །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་། །ཞིང་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སོང་ནས་རྒྱལ་བ་མཆོད། །ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ན་བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་ཏེ། །རྡུལ་བྲལ་འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་བདེ་བ་ཅན། །དེ་ན་སེམས་ཅན་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ཡི། །འདྲེན་པ་ཚེ་མཐའ་ཡས་པའང་ད་ལྟར་བཞུགས། །དེར་ནི་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱང་མི་འབྱུང་སྟེ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གཡེམ་པའི་ཆོས་མེད་དོ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དེ་དག་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ། །དྲི་མ་མེད་པའི་པད་མའི་སྙིང་པོར་འདུག །འདྲེན་པ་ཚེ་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་། །པད་མའི་སྙིང་པོ་དྲི་མེད་དགའ་བ་ལ། །སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ཡང་། །སཱ་ལའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་མཛེས། །འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་དེ་འདྲ་ཡོང་མེད་དོ། །གང་གིས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་མིང་ཐོས་པ། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་དག་ནི་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་འཛིན་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་ལེའུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་བསྟན་པ་ཀུན་ནས་སྒོའི་ལེའུ། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་འདི་ཐོས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ངན་ངོན་དང་ལྡན་པ་མ་ལགས་སོ། །ཀུན་ནས་སྒོའི་ལེའུ་བསྟན་པ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་ན། འཁོར་དེ་ལས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གིས་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་

“On the left or right of the guide Amitābha
He holds a fan and he fans him.
And through the samādhi similar to an illusion
He goes to all realms and makes offerings to the jinas. {29}

“In the western direction, in the source of happiness,
There is the stainless realm of Sukhāvatī.
There dwells the guide Amitāyus,⁶²²
The one who is the leader of beings. {30}

“There are no females appearing there,
And there are absolutely no qualities of deception.
The sons of the jinas are born there miraculously,
Sitting on the center of stainless lotuses. {31}

“That guide Amitāyus⁶²³
Is seated upon a lion throne
On the center of a delightful, stainless lotus,
And he is as beautiful as a sal tree. {32}

“There is no one in the three existences
That is similar to this guide of the world.
Whoever hears the name Avalokiteśvara,
Their merit will be inexhaustible.” {33}

Then the bodhisattva mahāsattva Dharaṇīṃdhara rose from his seat, removed his upper robe from one shoulder, knelt on his right knee, and with his hands together in homage bowed toward the Bhagavān and said to the Bhagavān, “Bhagavān, the beings who hear the chapter on the bodhisattva mahāsattva Avalokiteśvara, who hear of his miraculous power, who hear the chapter called ‘Facing Everywhere: The Teaching of the Miracles of the Bodhisattva Mahāsattva Avalokiteśvara,’ will not have inferior roots of merit.”

When the Bhagavān was teaching this teaching of this chapter “Facing Everywhere,” eighty-four thousand beings within that assembly developed the aspiration to attain the unequaled,⁶²⁴ highest, complete enlightenment.

11.12

དཀར་པོ་ལས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་བསྟན་པ་ཀུན་ནས་སྒོའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་མཐོང་ན་དགའ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་སྣང་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བརྒྱན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེའི་གསུང་རབ་ལ། རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་དེའི་ཆུང་མ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་དེ་ལ་བུ་གཉིས་ཤིག་ཡོད་དེ་གཅིག་གི་མིང་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ། གཅིག་གི་མིང་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་སྟེ། ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཐབས་མཁས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་དག་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དྲི་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་

Chapter 25

The Past of King Śubhavyūha

Then the Bhagavān said to the all-inclusive assembly of bodhisattvas, “Noble ones, in the past, in a time gone by, countless eons ago, at that time, in that era, in an eon named Priyadarśana, in a world named Vairocana­raśmi­prati­maṇḍitā, there appeared in that world the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha, the one with perfect wisdom and conduct, the sugata, the one who knows the world’s beings, the unsurpassable guide who tamed beings, the teacher of devas and humans, the buddha, the bhagavān named Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­.

“During the time of the teaching of Tathāgata Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­, there was a King Śubhavyūha.

“Noble ones, King Śubhavyūha had a wife named Vimaladattā.

“Noble ones, King Śubhavyūha had two sons. One was named Vimalagarbha and one was named Vimalanetra. Those two boys had miraculous power, wisdom, merit, and knowledge. They were dedicated to the practices of a bodhisattva, which means they were dedicated to the perfection of generosity, the perfection of good conduct, the perfection of patience, the perfection of diligence, the perfection of meditation, the perfection of wisdom, and the perfection of skillful method, love, compassion, rejoicing, equanimity, and the thirty-seven factors for enlightenment. They had perfected them all. They had perfected the samādhi stainless.

11.13

སོང་ངོ་། །རྒྱུ་སྐར་དང་སྐར་མ་དང་ཉི་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་ངོ་། །དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་ངོ་། །དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་ངོ་། །དཔའ་རྒྱན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་ངོ་། །གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་སྟོན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་མིག །བདག་ཅག་སྐྱེད་པའི་མ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སོར་མོ་བཅུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བདག་ཅག་སྐྱེད་པའི་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡུམ་ཚུར་སྤྱོན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་ཕྱག་བགྱི་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བའི་སླད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་བཞུད་དེ། ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཡུམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མདུན་དུ་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་འཆད་ཀྱིས་དེ་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཞུད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཆུང་མ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་པས། ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་ཕ་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་འདི་བྲམ་ཟེ་ལ་དད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོར་མི་སྟེར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས། ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་གིས་

They had perfected the samādhi of the constellations, stars, and the sun. They had perfected the samādhi of stainless light. They had perfected the samādhi of bright, stainless light. They had perfected the samādhi of glorious ⁶²⁵ adornment. They had perfected the samādhi of the essence of great brilliance.

“At that time, during that period, the Bhagavān, with compassion for beings and with compassion for King Śubhavyūha, taught this Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma.

“Then, noble ones, the boy Vimalagarbha and the boy Vimalanetra went to their birth mother and, with their ten fingers and palms placed together in homage, they said to their birth mother, ‘Mother, please come into the presence of the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­, so as to see, pay homage to, and honor the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­. For what reason? Mother, it is because the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­ is teaching extensively the Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma to the world and its devas, and we are going to listen to it.’

“Noble sons, when they had said that, Queen Vimaladattā replied to Vimalagarbha and Vimalanetra, ‘Noble ones, your father, King Śubhavyūha, has faith in the brahmins; therefore you will not be given permission to see the Tathāgata.’

“Then, noble ones, the boy Vimalagarbha and the boy Vimalanetra,

11.14

སོར་མོ་བཅུའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། བདག་ཅག་སྐྱེད་པའི་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་ལོག་པར་ལྟ་བའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་ཅག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མ་ལགས་པ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཆུང་མ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་པས། ཁྱེའུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་ཅག་གི་ཕ་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། ཆོ་འཕྲུལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ལེགས་པར་སྟོན་ཅིག་དང་ཁྱེད་ལ་དད་པར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་ཀྱིས། སེམས་དད་པར་གྱུར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེའི་གན་དུ་འདོང་བར་གནང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་གིས། དེའི་ཚེ་ཏ་ལ་བདུན་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས། ཕ་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཟུང་དུ་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནམ་མཁའ་བར་སྣང་དེ་ལ་དོང་ནས་ཉལ་བར་བྱེད་དོ། །བར་སྣང་དེ་ལ་འཆག་གོ། །བར་སྣང་དེ་ལ་རྡུལ་སྤྲུག་གོ། །བར་སྣང་དེ་ཉིད་ལ་ལུས་ཀྱི་སྨད་ནས་ཆུའི་རྒྱུན་གཏོང་ཞིང་། ལུས་ཀྱི་སྟོད་ནས་མེའི་ཕུང་པོ་རབ་ཏུ་འབར་བར་བྱེད་དོ། །ལུས་ཀྱི་སྟོད་ནས་ཆུའི་རྒྱུན་གཏོང་ཞིང་། ལུས་ཀྱི་སྨད་ནས་མེའི་ཕུང་པོ་རབ་ཏུ་འབར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་ལ་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས་ཆུང་ངུར་གྱུར། ཆུང་ངུར་གྱུར་ནས་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །བར་སྣང་དེ་ཉིད་ལ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་ས་ལས་བྱུང་ངོ་། །ས་ལས་བྱུང་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དེ་སྙེད་ཀྱིས། རང་གི་ཕ་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་བཏུལ་ལོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པས། ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དེ་དག་མཐོང་ནས། དེའི་ཚེ་ཚིམ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡི་རངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། སོར་མོ་བཅུའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། ཁྱེའུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། རིགས་ཀྱི་

with their ten fingers and palms placed together in homage, said, ‘We have been born into a family that holds the wrong view; we are not sons of a Dharma king.’

“ ‘Then, noble ones,’ Queen Vimaladattā said to the boys, ‘perform some miracle, so that your father, King Śubhavyūha, will be sympathetic toward you. It is possible that he will be favorably inclined⁶²⁶ toward you. If he is favorably inclined, he will give us permission to go to the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­.’

“Then, noble ones, at that time the boy Vimalagarbha and the boy Vimalanetra rose into the air to the height of seven palm trees, and so that King Śubhavyūha would be sympathetic toward them they together performed miracles that are permitted by the Buddha. Having gone up into the air, they lay down there, they walked in the air, they shook themselves free of dust in the air, and then while in the air, the lower half of their bodies emitted streams of water, and the upper half of their bodies blazed with fire, and then the lower half of their bodies blazed with fire, and the upper half of their bodies emitted streams of water. Up in the air they became huge and then became small; they became small and then became huge. Up in the air they vanished and appeared down on the ground. After appearing on the ground they rose up into the air.

“Noble ones, those two boys, through performing those miracles, guided their father, King Śubhavyūha.

“Noble ones, when King Śubhavyūha saw the miracles that those two boys performed, he was pleased, delighted, overjoyed, joyful, and experienced happiness and pleasure. He placed his ten fingers and palms together in homage and asked those boys,

11.15

བུ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་སུ། ཁྱེད་སུའི་སློབ་མ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེ་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་ན་ཆོས་ཀྱི་གདན་ལ་བཞུགས་ཏེ། ལྷ་དང་བཅས་བདུད་དང་བཅས་ཚངས་པ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མདུན་ན་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་འཆད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ཅག་ནི་དེའི་སློབ་མའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་ལྟ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་དྲུང་དུ་བདག་ཀྱང་འགྲོའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་བར་སྣང་དེ་ལས་བབས་ནས། བདག་ཅག་སྐྱེད་པའི་མ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སོར་མོ་བཅུའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བདག་ཅག་སྐྱེད་པའི་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡུམ་བདག་ཅག་གི་ཡབ་འདི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བཏུལ་ལགས་སོ། །བདག་ཅག་གིས་ཡབ་ཀྱི་སྟོན་པའི་བགྱི་བ་བགྱིས་སོ། །བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན་ཡུམ་ད་ནི་བདག་ཅག་གཏང་བའི་རིགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་གིས། དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་སྐྱེད་པའི་མ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་མེད་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ནི། །ཡུམ་གྱིས་བདག་ཅག་གནང་བར་མཛོད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྙེད་པར་དཀའ། །བདག་ཅག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བགྱི། །ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །རྒྱལ་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །དལ་བ་འབྱོར་པའང་རྙེད་དཀའ་བས། །རབ་ཏུ་འབྱུང་གིས་གཏང་དུ་གསོལ། །རྒྱལ་པོའི་ཆུང་མ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་

‘Noble ones, who is your teacher? Whose students are you?’

“Then, noble ones, those two boys said to King Śubhavyūha, ‘Great King, the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­ is alive, present, and remaining in this world. He sits upon a Dharma seat at the foot of a precious Bodhi tree. Before the world with its devas, Māra, and Brahmā,⁶²⁷ he is teaching extensively the Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma. That Bhagavān is our teacher. Great King, we are his students.’

“Then, noble ones, King Śubhavyūha said to the two boys, ‘Noble ones, I also shall go before the Bhagavān and see your teacher.’

“Then, noble ones, the two boys descended from the sky, and went to where their birth mother was, and having arrived, placed their ten fingers and palms together in homage, and they said to their birth mother, ‘Mother, we have guided our father toward the highest, complete enlightenment. We have performed the role of teacher for our father. Therefore, Mother,⁶²⁸ it is now appropriate for you to let us go. We shall become renunciants under the Bhagavān.

“Then, noble ones, at that time the boy Vimalagarbha and the boy Vimalanetra recited these verses to their birth mother:

“ ‘Mother, give us the permission
To become homeless renunciants.
It is difficult to find a tathāgata.
We shall become renunciants! {1}

“ ‘Like the flower of the fig tree,
It is extremely difficult to find a jina.
It is difficult to become endowed with opportunity.
Allow us to leave to become renunciants!’ {2}

“Queen Vimaladattā replied:

11.16

པས་སྨྲས་པ། དེ་རིང་ཁྱེད་གཉིས་གཏང་བར་བྱ། །བྱིས་པ་དག་གོ་ལེགས་པར་དེང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྙེད་དཀའ་བས། །བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེའུ་དེ་དག་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་ནས། བདག་གི་ཕ་དང་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡབ་ཡུམ་ལེགས་སོ་ཚུར་སྤྱོན། ཁྱེད་དང་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་བཞུད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་ཕྱག་བགྱི་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བའི་སླད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་བཞུད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཡབ་ཡུམ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་ཞིང་གཉའ་ཤིང་གི་བུ་གར་རུ་སྦལ་གྱི་མགྲིན་པ་ཆུད་པ་དང་འདྲ་བའི་སླད་དུའོ། །ཡབ་ཡུམ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དག་འབྱུང་བ་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཡབ་ཡུམ་བདག་ཅག་བསོད་ནམས་མཆོག་གིས་བརྟན་པས་གསུང་རབ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སྐྱེས་ཏེ། ཡབ་ཡུམ་བདག་ཅག་བཏང་ན་ལེགས་ཏེ་བདག་ཅག་མཆི་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཡབ་ཡུམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་འདི་འདྲ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་དལ་བ་འབྱོར་པ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་སླད་དུའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེའི་ཚེ་ན། རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་དེའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་ལས་སླས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདིའི་སྣོད་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཁྱེའུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་སྤྱད་དེ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་བསལ་སྙམ་

“ ‘Today I shall release you both.
Children, depart excellently!
As it is difficult to find a tathāgata,
I also will become a renunciant.’ {3}

“Noble sons, when those boys had recited those verses, they said to their father and mother, ‘Father, Mother, this is excellent. Come, and together with you we shall go into the presence of the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­, in order to see the Bhagavān, pay homage to him, and honor him. For what reason? Because, Father, Mother, it is as difficult to find the appearance of a buddha as a flower on a fig tree, or for a turtle to put its neck through the hole of a yoke. Father, Mother, it is difficult to find the appearance of a buddha bhagavān and therefore, Father, Mother, based upon the highest merit, we have been born in the time of this teaching. Father, Mother, it is excellent that you let us go. We shall leave, we shall become renunciants under the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­. For what reason? It is difficult to obtain the sight of a tathāgata, it is difficult to find a king of the Dharma such as this in the present time, and because it is extremely difficult to attain being endowed with this kind of opportunity.’

“Noble ones, at that time King Śubhavyūha, together with his harem numbering eighty-four thousand, became recipients for the Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma.

“The boys Vimalagarbha and Vimalanetra practiced this Dharma teaching for a hundred thousand quintillion eons, thinking,⁶²⁹ ‘How can we eliminate the lower existences?’

11.17

ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྤྱད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱེའུ་དེ་དག་གི་མ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་པ་རྒྱལ་པོའི་ཆུང་མ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུན་བསྟན་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གསང་བའི་གནས་ཤེས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་བཏུལ་ཏེ་ཞུགས་པར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ། གཉེན་འདབ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཆུང་མ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་པ་དེ་དང་གཉེན་འདབ་དང་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པའི་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱང་། སྲོག་ཆགས་བཞི་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་དང་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་བློན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཐམས་ཅད་འགྲོགས་ནས་ལྷན་ཅིག་ཏུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ། ལྷགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་བདུན་དུ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེས། རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ལྷགས་པར་མཁྱེན་ནས། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་པས། དེའི་ཚེ་ཚིམ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡི་རངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། ནུ་བོ་ཅོད་པན་གྱིས་བཅིངས་ཏེ། རྒྱལ་པོར་བཅུག་ནས་

They practiced the samādhi of eliminating the lower existences of all beings.

“Queen Vimaladattā, the mother of those boys, understood what is taught by all the buddhas, and the secret parts of the Dharma of all the buddhas.

“Then, noble ones, those two boys guided King Śubhavyūha into the teaching of the Tathāgata, and caused him to follow it, and become completely ripened together with all his court.⁶³⁰ Together with Queen Vimaladattā and her courtiers, the two sons of King Śubhavyūha, forty-two thousand people, the harem, and the ministers, they all went into the presence of the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­. When they had arrived, they bowed their head to the Bhagavān’s feet, circumambulated the Bhagavān seven times, and sat down to one side.

“Then, noble ones, the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­, knowing that King Śubhavyūha had arrived, taught them through speaking excellently about the Dharma, causing them to engage in it, encouraging them, and delighting them.

“Then, noble ones, when the Bhagavān taught King Śubhavyūha by speaking excellently about the Dharma, causing him to engage in it, encouraging him, and delighting him, the king became pleased, delighted, and overjoyed; he became joyful, and felt happiness and pleasure. He bound his turban on his younger brother’s head and made him king.