The Lotus Sūtra 11.20

11.20

བཟངས་པའི་ཚེམས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ཞལ་གྱི་ནང་ནས་མཛེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་སྒྲོས་མེ་ཏོག་བིམ་པ་ལྟར་དམར་བ་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྤྱན་མཛེས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་བཤད་དུ་གསོལ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པས་ཡོན་ཏན་དེ་སྙེད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་དེ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ནས། ཡོན་ཏན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་བསྟོད་དོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་འདི་དོན་ཆེ་ཞིང་། ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསླབ་པ་ལེགས་པར་བཅས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་སླན་ཆད་བདག་སླར་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཆི་བར་མི་བགྱིའོ། །སླར་ལོག་པར་ལྟ་བའི་དབང་དུ་མཆི་བར་མི་བགྱིའོ། །སླར་ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་མཆི་བར་མི་བགྱིའོ། །སླར་སྡིག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་མཆི་བར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་མི་དགེ་བའི་ཆོས་འདི་སྙེད་དང་ལྡན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་མཆི་བར་མི་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་བར་སྣང་ལ་སོང་སྟེ་འཆག་གོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཆུང་མ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་པ་དེས། བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་མུ་ཏིག་གི་རྒྱན་ཕྲེང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་གཏོར་ཏོ། །མུ་ཏིག་གི་རྒྱན་ཕྲེང་དེ་གཏོར་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་

the Sugata’s lips that are as red as the bimbā fruit,⁶³² and the Sugata’s beautiful eyes? I request the Tathāgata to teach this.’

“Noble ones, King Śubhavyūha, having praised the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­ through describing those qualities, then praised the Bhagavān through describing another hundred thousand quintillion qualities. At that time, he said to the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­, ‘Bhagavān, it is marvelous how much great benefit there is in the teaching of the Tathāgata, how the guidance of the Dharma taught by the Bhagavān is endowed with inconceivable qualities, and how excellent is the training of the Tathāgata. Bhagavān, from today onward, I will never again fall under the power of my mind. I will never again fall under the power of wrong views. I will never again fall under the power of anger. I will never again fall under the power of the arising of wicked thoughts. Bhagavān, if I again possess these bad qualities, I will not seek to come before the Bhagavān.’⁶³³

“Then he bowed his head to the feet of the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­ and rose up into the air and remained there.

“Then King Śubhavyūha and Queen Vimaladattā cast into the air above the Bhagavān a string of pearls worth a hundred thousand silver coins. As soon as they threw that string of pearls, it transformed into a kūṭāgāra in the air above the Bhagavān,