The Lotus Sūtra 3.13

3.13

ནས་དགའ་བ་དང་རངས་པ་སྐྱེས་ཏེ། མྱ་ངན་མེད་ཅིང་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་ནས། འཇིགས་པ་མེད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་བྱིས་པ་དེ་དག་ཕ་དེ་ག་ལ་འདུག་པ་དེར་དོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། འདི་སྐད་དུ་ཡབ་རྩེད་མོར་བགྱི་བ་རྣམ་པ་མང་པོ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་གི་ཤིང་རྟ་དང་རའི་ཤིང་རྟ་དང་། རི་དགས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་བདག་ཅག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེས་བདག་གི་བུ་རྣམས་ལ་རླུང་ལྟར་མགྱོགས་ཤིང་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་གླང་གི་ཤིང་རྟ་བྱིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པ། ལོགས་དང་ལྡན་པ། དྲིལ་བུ་གཡེར་ཁའི་དྲ་བ་རབ་ཏུ་སྤྱངས་པ། མཐོ་ཞིང་བརྟན་པ། རིན་པོ་ཆེ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བས་མཛེས་པར་བྱས་པ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ། ཤིང་བལ་གྱི་སྟན་བཏིང་བ་རས་བཅོས་བུ་དང་དར་གྱིས་གཡོགས་པ། རྒྱབ་རྟེན་དམར་པོ་གཉིས་སུ་གཞག་པ། གླང་དཀར་པོ་ཐལ་ཀར་ཤིན་ཏུ་མགྱོགས་པ་དག་དང་བཅས་ནས། བ་དན་དང་ལྡན་པ་སྐྱེས་བུ་མང་པོས་བཟུང་བ། གླང་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་རླུང་བཞིན་དུ་མགྱོགས་པ། ཁ་དོག་འཐུན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གླང་གི་ཤིང་རྟ་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་རེ་རེ་བྱིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དེ་དེ་ལྟར་ཕྱུག་ལ་ནོར་ཆེ་བ། བང་མཛོད་མང་བས་དེས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་བྱིས་པ་འདི་རྣམས་ལ་བཞོན་པ་ངན་པ་བྱིན་ཏེ། བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞོན་ནུ་འདི་དག་ཀུན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ལ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་ལ་བདག་ལ་ཡང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཡོད་ན། བདག་གིས་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་པར་བསམ་གྱི། མི་སྙོམས་པར་མི་བྱའོ། །བདག་ཀྱང་བང་མཛོད་མང་གིས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་འདི་འདྲ་བདག་སྦྱིན་ན། བདག་གི་བུ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ཀྱང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལ་ཞོན་ནས། ངོ་མཚར་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སྐྱེས་བུ་དེས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལ་འདི་ལྟར་སྔོན་དུ་བཞོན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ལ། ཕྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་བྱིན་ཏེ། བཞོན་པ་རླབས་པོ་ཆེ་བྱིན་

“Then the children went to their father and said, ‘Father, give to us the various kinds of toys for playing with, such as an ox-drawn cart, a goat-drawn cart, and a deer-drawn cart.’

“Then, Śāriputra, the man gave all his sons carts drawn by powerful oxen that were as fast as the wind. The carts were made of the seven precious materials. They had seats. They had strings of small bells attached. They were high and stable. They were adorned with marvelous, amazing jewels. They were beautified by strings of jewels. They were decorated with flower garlands. They had cotton-filled cushions covered with calico and silk, and red backrests on both sides. Yoked to them were dazzling white oxen that were swift and that were held by many men. They had banners. He gave to each of his children an ox-drawn cart that was as fast as the wind.

“Śāriputra, what was the reason for that? The man was rich, wealthy, and had many treasuries. He thought, ‘There is no reason why I should give inferior¹⁸⁸ carts to my children. Why is that? All these children are my sons. All of them are dear and precious to me. If I have such great carts, I should treat them all equally, and not unequally. I have many treasuries, so not to speak of my own sons alone, I should give all beings this kind of great cart.’ Then at that time those children, astonished and amazed, climbed onto those great carts.

“Śāriputra, what do you think? In that way, the man first promised three carts to those children, but afterward gave them all such great carts,¹⁸⁹ magnificent carts. Does that mean that the man would be a liar?”