Samadhirajasutra 11.5

11.5

པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བདེ་བས་བྱིན་དེ་ལྟར་སེམས་དགའ་ཞིང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ། ཆོས་ཉན་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་འདུས་པར་རིག་ནས་དེའི་ནུབ་མོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་ནས་ལག་པ་གཡས་པ་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་འབྲུ་མར་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་གོ། །འབྲུ་མར་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་འབར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བདེ་བས་བྱིན་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ལ་ཞུགས་པ། ལྷག་པའི་བསམ་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ལག་པ་གཡས་པ་དེ་ལྟར་འབར་ཡང་སེམས་དང་བཞིན་གྱི་མདོག་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །གཞོན་ནུ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བདེ་བས་བྱིན་གྱི་ལག་པ་གཡས་པ་བསྲེགས་ནས་རབ་ཏུ་འབར་ཞིང་མེར་གྱུར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ཚེ་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཡང་རབ་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ལག་པ་གཡས་པ་འབར་བར་བྱས་པའི་འོད་དེས་མར་མེ་ཡོན་དུ་ཕུལ་བ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་རྣམས་མོག་མོག་པོར་བྱས་པར་གྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུའང་སྣང་བ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་། །འོད་དེས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་དགའ་ཞིང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའང་སྐད་འཇམ་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཚིག་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཕགས་པ་དང་། ཚིག་དང་ཡི་གེ་རྒྱུན་ཆགས་པས་འཁོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱ་ཆེར་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་རིས་ཀྱི་ལྷ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ཆོས་ཉན་པར་འདུས་པ་དེ་དག་དགའ་ཞིང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་ལྷའི་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ལྷའི་རོལ་མོ་དག་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དཔལ་དབྱངས་ཁང་པའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་བདག་གི་མི་མང་པོས་བསྐོར་ཅིང་མདུན་དུ་བདར་ཏེ། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ན་འདུག་པ། གསོ་སྦྱོང་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་བཟུང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བདེ་བས་བྱིན་གྱི་ལག་པ་འབར་བར་བྱས་ཏེ། འོད་དེ་

“The bodhisattva mahāsattva Kṣemadatta was joyful and happy, and knowing that the great assembly of people had gathered to hear the Dharma, that evening he sat in front of the Tathāgata’s stūpa, bound his right hand in cotton, and immersed it in sesame oil. Having immersed it in sesame oil he set it alight.

“At this point the bodhisattva mahāsattva Kṣemadatta developed the supreme intention. He developed the supreme intention for the highest, complete enlightenment and, seeking complete enlightenment, although his right hand was burning brightly, his mind and the expression of his face remained unchanged.

“Young man, as the bodhisattva mahāsattva Kṣemadatta’s right hand burned brightly, and was transformed into a single flame, at that time this great earth shook. The light from his burning right hand made that of the many quintillions of offering lamps seem dark, and its great illumination spread in all directions, its radiance illuminating and pervading every direction.

“He became joyful and happy, and with a gentle and pleasing voice, a uniquely superior vocabulary, and a continuity of words and letters, he taught¹¹⁵⁹ the samādhi, the revealed equality of the nature of all phenomena so that the entire assembly understood it in detail.

“The one thousand two hundred Trāyastriṃśa devas assembled there to listen to the Dharma were made joyous and happy and made various divine offerings. The apsarases engaged in singing divine songs.¹¹⁶⁰

“King Śrīghoṣa, who was keeping the eight poṣadha vows, was in the middle of his harem of queens, with his court before him, seated on the roof of his palace. He saw that the bodhisattva mahāsattva Kṣemadatta’s hand was burning and outshining all other lights,